Wie het lange artikel niet wenst te lezen, kan ook klikken op de link om vooruit te springen naar de korte samenvatting onderaan. Dit artikel is gebaseerd op het boek 'Praktisch Idealisme' wat eerst volledig werd geüpload in een AI assistent die dan een overzicht van de inhoud presenteerde. Uit dit overzicht werd dan de tekst voor dit bericht gemaakt.
Bestaat er een agenda voor 'genocide op het blanke ras' via een massale immigratie van Afrikanen en moslims? Is er een plan tot bewust gestuurde omvolking en ethnocide? Wat
staat er precies in zijn boek
'Praktischer Idealismus'? Wat was zijn visie (die nu gretig gebruikt wordt door de heersende
elite)?
Richard von Coudenhove-Kalergi (1894–1972) was een invloedrijke
Oostenrijks-Japanse diplomaat en filosoof. Hij wordt beschouwd als één van de grondleggers van de Europese
Unie. Hij was de zoon van een Oostenrijkse diplomaat en een Japanse geisha, en
was een actieve vrijmetselaar. Zijn ideeën staan beschreven in zijn boek uit
1925, Praktisch Idealisme, waarin hij een visie presenteert voor een nieuwe
wereldorde en een transformatie en vervanging van de Europese
bevolking.
In zijn visie zag hij Europa als een afgebakende
culturele realiteit gebaseerd op specifieke historische fundamenten. Hij
definieerde de Europese eigenheid aan de hand van drie historische pijlers
die het continent tot een eenheid moesten smeden. (1) De Grieks-Romeinse
oudheid als basis voor het Europese denken en de politieke organisatie. (2)
Het christendom als een moreel en spiritueel bindmiddel. En (3) de
Verlichting of het rationele denken als basis voor de moderne wetenschap en
het concept van vrijheid.
En Afrika was, volgens hem, de
'bruidsschat'. De Afrikaanse koloniën waren bestemd als de economische
voorraadschuur van Europa, waaronder de exploitatie van onbeperkte
hoeveelheden grondstoffen, voedsel, afzetmarkten, arbeidskrachten,... en
zelfs voldoende ruimte voor grootschalige vestiging van blanke Europeanen in
Afrika. In de tijd van Kalergi (begin 20e eeuw) was de (militaire en
economische) bezetting en kolonisatie van Afrika en Azië door Europa nog
wijd verspreid. Het Europese imperialisme was springlevend en werd algemeen
goedgekeurd. De belangrijkste motieven waren toen: ontdekkingsreizen,
economische expansie, vergroting van de politieke macht, verspreiding van
ideologische en religieuze overtuigingen.
Weinigen hebben het boek echt gelezen en velen doen het Kalergi plan af als een samenzweringstheorie zonder grond van waarheid. Maar wat staat er nu eigenlijk in dat boek? En welk belang heeft een obscuur en vergeten boek van 100 jaar oud nu eigenlijk? Hieronder een samenvatting van de 5 belangrijkste visiepunten uit het boek. En het belang wordt al snel duidelijk: het is een blauwdruk voor wat de elite vandaag doet met Europa. Het boek is de ideologische fundering van de moderne EU, die streeft naar een wortelloze, gemengde bevolking onder leiding van een technocratische en intellectuele elite. En hoewel Kalergi's ideeën sterk herkenbaar zijn in het Europese beleid anno 2026, toch wordt het verwijzen naar zijn plan vaak afgedaan als een 'racistische en extreemrechtse complottheorie'. Wat alle open discussie bij voorbaat onmogelijk maakt, en het plan op de achtergrond gewoon verder loopt (zoals iedereen trouwens zelf kan zien).
Het Kalergi plan is een theoretische constructie die een (mogelijk)
toekomstbeeld schetst, gebaseerd op het boek Praktisch Idealisme. In het
boek pleit de schrijver voor de vorming van een 'Europese Unie' en het
creëren van een 'gemengd ras' om de nationale identiteiten en de etnische
culturen in Europa mee te vervangen. Het is belangrijk te beseffen dat toen
Kalergi zijn boek publiceerde (1925), Europa nog Europees, christelijk en
blank was. Er waren hier weinig tot geen migranten uit Afrika, Azië of het
Midden-Oosten. Ze waren zelfs zo zeldzaam dat ze werden gepresenteerd als
een rariteit in speciale
menselijke zoo's. De massale immigratie uit andere culturen en religies
begon pas enkele decennia geleden.
Kalergi zag de Joodse geestelijke en
religieuze adel als de natuurlijke leiders van deze nieuwe wereldorde,
terwijl hij neerkeek op de traditionele Europese plattelandsbevolking. De
ideeën van Kalergi hebben nog steeds een grote invloed op het beleid van de
Europese elite en sturen de huidige demografische veranderingen die bezig
zijn (omvolking en ethnocide, zie deel 4). Kalergi had ook een afkeer van
het 'Germaanse heidendom' en wilde een systeem van sociaal-kapitalisme (of
liberaal communisme) invoeren. De visie van Kalergi vormt eigenlijk een
blauwdruk voor de vernietiging van de blanke Europese volkeren. Maar waarom
wou hij de blanke Europeanen uitfaseren? Dit wordt hieronder
duidelijk.
De 5 belangrijkste thema's uit het boek en het manifest.
1. Het einde van nationalisme en de vorming van de EU
|
|
Pan-Europa volgens Kalergi |
Als pionier in Europese politieke integratie legde hij de fundamenten voor het concept van een supranationale samenwerking. Verschillende kernpunten uit zijn visie zijn in grote mate werkelijkheid geworden, terwijl andere aspecten van zijn mensbeeld meer theoretisch of filosofisch zijn gebleven. Enkele voorstellen uit zijn Pan-Europa programma zijn ondertussen gerealiseerd, waaronder de afschaffing van de landsgrenzen binnen Europa, de douane-unie (geen invoerrechten, vrij verkeer van goederen,...), de Europese eenheidsmarkt, de Europese munt, arbitrageverdragen en garantiepacten om de vrede te bewaren en de bescherming van minderheden (wat nu verankerd zit in de fundamentele waarden van de EU).
Kalergi zag een verenigd Europa als een noodzakelijk blok tussen andere wereldmachten zoals de Verenigde Staten en Rusland. Hij pleitte voor een pan-Europees defensieverbond om de continentale veiligheid te garanderen, een visie die deels is ingevuld door de militaire samenwerking binnen Europa (NAVO bondgenootschap). Niettemin behoren, naast de Europese landen, ook de VS en Canada tot de NAVO. Op sociaal vlak zijn enkele van Kalergi’s ideeën zichtbaar in de moderne samenleving. Zoals de 'vermenging' van culturen en religies in de grote steden, iets wat in zijn tijd (1920) niet zo was. Hij geloofde dat de moderne mens een hybride type zou worden (een ras met gemengd bloed) door de toestroom van etnische buitenlanders vanwege de toegenomen mobiliteit en de kosmopolitische aard van de Europese steden. Wat hij blijkbaar niet besefte, is dat de etnische en religieuze groepen in de stad zich niet zomaar gaan vermengen, maar eerder getto's en aparte gemeenschappen vormen (segregatie ipv integratie).
Andere voorspellingen uit zijn boek zijn (nog) niet gerealiseerd. Volgens Kalergi is het democratische staatsmodel slechts een tussenperiode, die uiteindelijk vervangen zou worden door een heersende intellectuele elite (de geestesadel). En in feite heeft hij al gedeeltelijk gelijk. Want voor de buitenwereld is Europa een democratie, maar de werkelijke macht ligt niet bij de verkozen presidenten en parlementsleden. Die macht zit bij de grootbanken, de elite clubjes, de big business bedrijven, de occulte genootschappen, enz.
Ook bepaalde technologische en demografische visies uit zijn werk zijn (nog)
niet uitgekomen. Waaronder de ontmanteling van de steden. Want hij hoopte
dat technologie de mens in staat zou stellen de grote megasteden te verlaten
en terug te keren naar de natuur in 'tuinsteden' rondom centrale woon/werk
wolkenkrabbers. Zijn hoop was ook dat technologie alle zware 'slavenarbeid'
zou vervangen door machinearbeid, waardoor mensen zich volledig aan cultuur
en vrije tijd konden wijden. Met de komst van AI en automatisatie, waardoor
tal van jobs verdwijnen, lijkt dit steeds meer een realiteit. Velen zitten
inderdaad thuis zonder werk, maar de levensduurte is ondertussen zo hoog
geworden dat genieten van cultuur, vrije tijd en creativiteit eerder een
bijkomstigheid is en geen hoofddoel of automatische verworvenheid.
Kalergi streefde naar een systeem van open grenzen,
mondiaal socialisme (of liberaal communisme), met één (wereld)religie en één
(wereld)leger. Soevereine landen die zichzelf democratisch besturen, is
slechts een tussenstap om de overgang van de oude Europese monarchieën (de
adellijke bloedlijnen) naar een socialistische utopie te plannen. En
inderdaad, landen verliezen in snel tempo hun onafhankelijkheid en
soevereiniteit. Steeds meer belangen, beslissingen en vrijheden worden
overgedragen aan het Europees bestuur in Brussel en Straatsburg. In het
sociaal-communistisch Europa van Kalergi worden de hulpbronnen centraal
beheerd door de intellectuele elite. De huidige economische systemen, waarin
een kleine elite (zoals bankiers en machtige ngo's) de middelen controleert
terwijl de massa in een socialistische structuur leeft, zijn een directe
uitvoering van de ideeën uit zijn boek.
2. Het vermengen van de rassen en culturen
Inteelt
is het verwekken van nakomelingen binnen het eigen ras, de eigen familie of de
eigen cultuur. Inteelt zou, volgens Kalergi, het karakter versterken, maar de
geest verzwakken. Het resulteert in eigenschappen als loyaliteit,
standvastigheid en energie, maar gaat ook gepaard met bekrompenheid en een
gebrek aan objectiviteit. De landelijke mensen (boeren en dorpelingen) zijn
volgens Kalergi doorgaans een product van inteelt.
Kruising is het verwekken van nakomelingen door het mengen van rassen
en culturen. Kruising verzwakt, volgens Kalergi, het karakter, maar sterkt de
geest. Het leidt tot objectiviteit, veelzijdigheid en mentale beweeglijkheid,
maar kan ook leiden tot een zwakke wil en karakterloosheid. De stadsmens is in
de regel zo'n hybride. Kalergi's ideaal is de synthese van deze twee types:
waar inteelt en kruising elkaar onder gunstige omstandigheden ontmoeten,
ontstaat het hoogste menselijke type dat een sterk karakter combineert met een
scherpe geest.
De rol van vermenging in zijn politieke filosofie is
gericht op het waarborgen van vrede. Hij gelooft dat de veelheid aan nationale
en etnische identiteiten leidt tot conflicten. Door vermenging zal de
diversiteit van rassen en volkeren plaatsmaken voor een diversiteit van unieke
individuen, die volgens hem minder gebonden zijn aan nationale dogma's en
daardoor vreedzamer kunnen samenleven. Hij noemt twee specifieke groepen als
voorbeelden of voorlopers. De Russen ziet hij als voorlopers van de
'planetaire mens' vanwege hun hybride achtergrond (Slavisch - Tartaars -
Fins), waardoor zij een brede, veelzijdige ziel hebben. En de Joden beschrijft
hij als een volk van zowel de 'sterkste inteelt' als de 'sterkste kruising',
wat (volgens hem) hun intellectuele superioriteit en sterke wil verklaart.
Kalergi's
argumenten voor rassenvermenging waren niet zozeer gebaseerd op racisme,
elitarisme of kwaadaardigheid jegens de blanke Europeanen, maar kwamen uit
zijn (foute) overtuiging dat een culturele en genetische mix de intellectuele
kracht en vitaliteit van het Westen zou vergroten om een welvarend en
vreedzaam Europa te creëren. Niettemin werd zijn gedachtegoed later gekaapt
door belangengroepen die een controle agenda willen uitvoeren, waaronder
social engineering en eugenetica plannen.
Een maakbare mens voor de toekomst
Volgens Kalergi behoren de toekomstige Europeanen dus
niet langer tot een specifieke natie, een unieke cultuur of een bepaald
(blank) ras, de Europeanen van de toekomst zijn een gemengd ras (een
'Euraziatisch-Negroïde hybride). Het vermengen van de verschillende rassen (en
culturen) uit Europa, Afrika, het Midden-Oosten en Azië zou, volgens Kalergi,
de 'starheid' van de nationale karakters afzwakken waardoor het nieuwe
mensenras makkelijker te besturen valt. Dit nieuwe ras, met haar eigen,
uniforme cultuur én religie, moet dan de huidige diversiteit aan naties en
volkeren vervangen. Het social engineeren van een maatschappij is
uiteraard niks nieuws, het gebeurt overal en constant. Men stuurt de
samenleving en de mensheid bewust een bepaalde richting uit, die in het belang
is van big money en de deep state. Wat Kalergi onderscheidt van
de rest is zijn focus op demografische verhuizing (immigratie) en biologische
rassenvermenging (seksuele interactie tussen de rassen).
Demografische transformatie en de 'grote vervanging'
Het plan voorziet dat de inheemse volkeren van Europa zich op
grote schaal moeten vermengen met migranten uit Afrika, Azië en het
Midden-Oosten. Volgens Kalergi is dit de manier om Europees nationalisme en
etniciteit te vernietigen. En dit nationalisme moet verdwijnen omdat het in de
weg staat van een Europese Unie en een globaal bestuur door een kleine
(Joodse) elite. Want in zijn utopische systeem zou de oude feodale adel worden
vervangen door een nieuwe intellectuele adel. Hij prees de Joodse gemeenschap
uitvoerig en stelde dat zij, vanwege hun geschiedenis en intellectuele
eigenschappen, voorbestemd zijn om de leiders en de spirituele aristocratie
van de nieuwe mensheid te worden. Kalergi zag de democratie slechts als een
overgangsfase naar zijn socialistische utopie waarin een intellectuele adel
alle macht en middelen bezit.
Een kernpunt van zijn plan was dat
rassenmenging het makkelijker maakt om mensen te veranderen en te beïnvloeden.
Hij stelde, net als Hitler trouwens, dat karaktersterkte en een sterke wil
voortkomen uit raszuiverheid en bloedzuiverheid, waardoor een sterk en
soeverein volk geproduceerd wordt. Hitler vond bijv. het
Arische ras
superieur (de blonde, blauwogige Germaan). Maar de rassenmenging die Kalergi
voor ogen had, verzwakt net de raszuivere eigenschappen (vergelijkbaar met
bastaardhonden), wat de bevolking docieler zou maken voor de heerschappij van
een elite. Kalergi zag de creatie van dit hybride ras niet als een toevallig
proces, maar als een noodzakelijke stap om de 'barbaarse' en weerbare geest
van de oorspronkelijke Europeanen
te breken (Galliërs, Kelten, Germanen, Italiërs, Slaven, Balten) en te
vervangen door een passieve en makkelijk te regeren bevolking.
De grote vervanging volgens Kalergi
Kalergi
ziet de vermenging van rassen niet als een actief politiek plan dat met geweld
moet worden opgelegd, maar als een 'onvermijdelijk historisch en natuurlijk
proces' dat voortvloeit uit de moderne beschaving. Volgens hem zal dit proces
van vervanging van de huidige Europese volkeren als volgt verlopen.
De
vermenging is volgens Kalergi het gevolg van de 'groeiende overwinning op
ruimte, tijd en vooroordelen' waardoor barrières verdwijnen. Door moderne
transportmiddelen en communicatie ontmoeten verschillende volkeren elkaar
steeds vaker. De grote stad is de plek waar deze vermenging plaatsvindt.
Terwijl de landelijke mens vaak een product is van inteelt, is de stedelijke
mens een hybride van verschillende sociale en nationale
elementen. Kalergi gelooft dat zodra de kunstmatige barrières van het
feodalisme en het kapitalisme zijn weggevallen, de vermenging zal worden
gestuurd door de 'geheime wetten van erotische aantrekkingskracht'. Hij noemt
dit de 'goddelijke wetten van erotische eugenetica', waarbij uitmuntende
individuen elkaar zullen herkennen en zich (seksueel) verenigen. Met als
resultaat het Euraziatisch-Negroïde ras.
De 'vervanging' houdt in
dat de 'diversiteit van volkeren en culturen' plaatsmaakt voor een
'diversiteit van unieke individuen en een uniforme cultuur'. Kalergi stelt dat
in families met inteelt de kinderen op elkaar lijken, terwijl in gemengde
families de kinderen sterker van elkaar verschillen, wat leidt tot meer
originele persoonlijkheden. Het uiteindelijke doel van deze vermenging is
het waarborgen van de wereldvrede. Kalergi geloofde dat nationale, etnische en religieuze identiteiten leiden tot conflicten; door deze identiteiten op te lossen in een
hybride mensheid, wordt de basis voor oorlog weggenomen. Bovendien zou de
synthese van karakter (uit inteelt) en intellect (uit kruising) leiden tot een
'hoger menselijk type'.
Erotische eugenetica
Met
de term erotische eugenetica bedoelt Kalergi een natuurlijk selectieproces
waarbij een nieuwe adelstand ontstaat op basis van persoonlijke kwaliteit in
plaats van afkomst of bezit. Dit concept omvat de volgende kernpunten.
Kalergi
stelt dat zodra de 'kunstmatige barrières' van het feodalisme en het
kapitalisme zijn weggevallen, mensen elkaar niet langer zullen kiezen op basis
van kaste of geld. In plaats daarvan zullen verbintenissen tot stand komen
volgens de 'geheime wetten van de erotische aantrekkingskracht'. Hij
voorziet dat in deze nieuwe situatie de 'meest belangrijke mannen' automatisch
aangetrokken zullen worden door de 'meest mooie vrouwen', en de meest
uitmuntende vrouwen door de meest volleerde mannen. Hoe perfecter een man
fysiek, mentaal en spiritueel is, hoe groter de keuze aan partners hij zal
hebben. Dit leidt ertoe dat de 'nobelste mannen' zich zullen verenigen met de
'nobelste vrouwen', terwijl minder kwalitatieve individuen genoegen moeten
nemen met partners van een vergelijkbaar lager niveau.
Deze vorm
van voortplanting leidt tot een nieuwe, internationale 'adelstand van de
toekomst'. Deze adel is niet gebaseerd op de kwantiteit van voorouders of op
geld en bezit, zoals bij de oude feodale of plutocratische adel, maar op de
'persoonlijke kwaliteit en perfectie' van het individu. Kalergi ziet het
als de hoogste historische missie van het socialisme om via deze sociale
eugenetica de mensheid te leiden van 'onrechtvaardige ongelijkheid' naar een
'rechtvaardige ongelijkheid'. Hierbij wordt een nieuwe, echte adel gekweekt
uit de ruïnes van de oude pseudo-aristocratieën. Kortom, de erotische
eugenetica is voor Kalergi de weg waarlangs de natuurlijke wetten van
aantrekkingskracht de mensheid zullen veredelen tot een superieur type mens
dat fysieke schoonheid combineert met spirituele en intellectuele kracht.
3. De verstedelijking van de wereld
Volgens Kalergi zijn de plattelandsmens en de stadsmens
psychologische tegenpolen die in essentie door tijd van elkaar gescheiden
worden. Terwijl de landelijke mens vertegenwoordiger kan zijn van tijdperken
variërend van het stenen tijdperk tot de middeleeuwen, is de stedelijke mens
het product van de moderne beschaving. Wat zijn de verschillen tussen beide
(volgens Kalergi)?
De stadsmens denkt en voelt op een
abstracte, mechanische en rationele manier en is vaak sceptisch of
ongelovig. De landelijke mens is, volgens hem, vaak emotioneler, goedgelovig
en bijgelovig en zijn leven is concreet, organisch en irrationeel. De
landelijke mens leeft in een symbiose met de natuur en de dieren (de
levende schepping van God) en is diep geworteld in zijn landschap, afhankelijk
van het weer en de seizoenen. De stedelijke mens leeft echter in
symbiose met de machine (de dode schepping van de mens), waardoor hij
probeert zich zo onafhankelijk mogelijk te maken van tijd, ruimte en
klimaat.
De landelijke mens gelooft in
de macht van de natuur over de mens, terwijl de stedelijke mens gelooft
in de macht van de mens over de natuur. Hieruit vloeit voort dat de
landelijke mens conservatief is (zoals de natuur), terwijl de stadsmens
progressief is (zoals de maatschappij); alle vooruitgang komt voort uit
de steden. Omdat de stedelijke mens de natuurlijke schoonheid mist, zoekt hij
compensatie in de kunst (zoals theater, concerten, musea en galerijen),
wat Kalergi beschrijft als schoonheid in geconcentreerde vorm. Voor de
landelijke mens is natuur een klassieke vervulling, terwijl de stadsmens de
natuur met een romantisch verlangen bekijkt. De stedelijke mens
combineert een christelijke moraal vaak met irrationeel scepticisme en
atheïsme, wat resulteert in de religie van het socialisme. Voor de
landelijke mens is het christendom vaak slechts een herhaling van het
paganisme; hun ware religie is
het geloof in de natuur, in kracht en in het noodlot.
Kalergi concludeert dat beide mensentypen elkaar niet kennen,
wantrouwen en in een staat van verborgen of openlijke vijandschap leven. De
stad trekt zijn kracht uit het land, terwijl het platteland zijn cultuur uit
de stad haalt. In de tijd van Kalergi was dit wellicht nog zo, maar
tegenwoordig is er weinig verschil tussen de bewoners van de stad en het
platteland.
Social engineering via verstedelijking
De aristocraat Kalergi had eigenlijk een grote minachting voor de rurale
bevolking, die hij als 'achterlijk en heidens' beschouwde en als 'één-zielig'.
Dit in tegenstelling tot de hybride en gemengde stadsbewoner (die hij voor
ogen had), een 'mens met meerdere zielen', die gekenmerkt wordt door
veelzijdigheid en een bredere horizon. Het huidige Europese beleid om boeren
weg te pesten en mensen naar de steden te drijven (Agenda 2030), wordt gelinkt
aan zijn idee dat verstedelijking de snelste manier is om de rassen te
vermengen en de weerbare 'heidense geest' (moed en rebellie) van de Europeanen
te breken.
Volgens Kalergi hebben mensen uit rurale gebieden
een sterk karakter, maar een beperkte 'horizon', door hun keuze om binnen hun
eigen ras of etniciteit te blijven (qua wonen, werken, educatie, huwelijk en
voortplanting). De grote stad daarentegen is een smeltkroes waar verschillende
rassen en klassen elkaar op natuurlijke wijze ontmoeten, wat volgens hem
onvermijdelijk tot rassenmenging zal leiden (een zoveelste verkeerde aanname
van Kalergi). De politieke strategie van het Kalergi plan wil de mensen uit
dunbevolkte gebieden weghalen om hen in steden te concentreren. Dit zou niet
alleen de fysieke rassenmenging versnellen, maar ook de sociale en nationale
loyaliteit verzwakken die de realisatie van een socialistische utopie in de
weg staan.
Bestrijding van de heidense geest en passiviteit
Kalergi had moeite met de landelijke, heidense (paganistische) geest van de
oorspronkelijke Europeanen. Soms ook wel de Noordse of Prometheïsche
geest genoemd (rebels, creatief en ongehoorzaam), die hij associeerde met
strijdbaarheid, kracht, moed, eer en weerstand. Dit militante en moedige
kenmerk van de Europeanen (denk aan de krijger mentaliteit van de Vikingen, de
Galliërs, de Romeinen, de Franken, de Germanen,...) stond haaks op de
doelstellingen van Kalergi (een Europa van gemengde rassen onder bestuur van
een centrale elite). Hij beschouwde zulke kenmerken als gevaarlijk en
'barbaars' omdat ze mensen weerbaar maken tegen externe controle. De
verbondenheid van de Europese volkeren met hun eigen 'stam', cultuur,
etniciteit en tradities was (en is), volgens Kalergi, de sterkste kracht van
verzet tegen de realisatie van een socialistische manier van leven en een
sterke barrière voor het globalisme, het internationalisme en de rassenmenging
die hij voorstelde.
Hij gaf de voorkeur aan een christelijke
mentaliteit van passiviteit en nederigheid ('de andere wang toekeren',
zachtmoedigheid), omdat dit de bevolking docieler zou maken voor zijn plannen.
Dit spiegelt zich vandaag in het beleid dat (misplaatst) pacifisme en
passiviteit aanmoedigt bij de bevolking (flink geholpen door de dagelijkse
portie mindcontrol en propaganda), waardoor de burgers geen tot weinig
weerstand bieden tegen politieke beslissingen die hun vrijheden afpakken en
lijdzaam toezien hoe Europa en haar cultuurrijkdom in razendsnel tempo
vernietigd worden.
Het grootste obstakel tegen het globalisme, de
rassenmenging en de vestiging van een socialistische wereldorde zijn de mensen
en volkeren die hun etniciteit, cultuur, taal en religie willen bewaren én ook
verdedigen. Eigenschappen zoals kracht, moed, eer, het streven naar
grootsheid, creativiteit,... van de etnische Europeanen zijn volgens Kalergi
gevaarlijke kwaliteiten omdat ze de bevolking weerbaar maken tegen de
politieke en demografische veranderingen die hij in zijn boek voorstelt.
Kalergi geloofde dat de heidense geest alleen kon overleven in dunbevolkte,
landelijke gebieden. Door mensen naar de steden te drijven, en hen te
ontwortelen uit hun cultuur en hun zelfvoorzienende levensstijl te boycotten,
hoopte hij dat zij hun oude tradities en ethiek na één generatie zouden
verliezen en passiever worden. In zijn boek omschreef hij het plattelandsleven
als 'concreet, organisch en irrationeel' en de plattelandsmens als
'emotioneel, religieus en bijgelovig'. Dit zette hij af tegen de stedeling,
die hij zag als rationeel, sceptisch en progressief. De verwende,
wereldvreemde en elitaire Kalergi had duidelijk geen enkel begrip voor het
(belang van het) natuurlijke leven op het platteland (en de boeren) en
beweerde dat dit vervangen moest worden door een technocratische utopie van
vrije tijd, mogelijk gemaakt door de technologie en machines in de steden.
4. Technologische toekomst
Volgens Kalergi speelt technologie een centrale en verlossende rol als het instrument waarmee de mensheid zich bevrijdt van de 'tirannie' van de natuur en de noodzaak van dwangarbeid. Waar ethiek de mens van binnenuit probeert te bevrijden, doet technologie dit van buitenaf door de krachten van de natuur te temmen en te onderwerpen. Hieronder enkele belangrijke aspecten betreffende technologie in zijn mensbeeld.
Kalergi stelt dat de moderne mens door de migratie naar het koude noorden en de overbevolking zijn oorspronkelijke vrijheid en vrije tijd is kwijtgeraakt.
Technologie is de 'weg vooruit' om dit verloren paradijs te heroveren
door menselijke slavenarbeid te vervangen door de arbeid van machines. In de
visie van Kalergi is technologie het
'heroïsche idealisme van het noorden'. De uitvinder als de moderne
verlosser en de arbeider als de moderne held, omdat zij in een bloedeloze
oorlog de krachten van de natuur (zoals elektriciteit) omvormen van vijanden
tot dienaren. Vooral voor de stadsmens is technologie essentieel om zich
onafhankelijk te maken van tijd, ruimte, seizoenen en klimaat. Het stelt hem
in staat de macht van de natuur over de mens te breken en te vervangen
door de macht van de mens over de natuur.
Kalergi ziet elke
cultuur in het verleden als gebaseerd op een vorm van slavernij. Het ultieme
doel van technologie is om de mensheid als geheel te verheffen tot een
'heerserskaste' door alle mechanische en onwaardige arbeid over te
dragen aan machines, waardoor de mens tijd krijgt voor vrije creatieve
ontplooiing en cultuur. Hoewel technologie de 'body' van de
cultuur vormt, is ethiek de 'ziel'. Kalergi waarschuwt dat technologie
zonder ethiek tot catastrofes leidt (zoals gemechaniseerde oorlogsvoering). De
machine moet een orgaan van de mens blijven en de mens mag geen onderdeel van
de machine en geen slaaf van technologie worden. Op de lange termijn moet
technologie de ontmanteling van de ongezonde moderne stad mogelijk maken. Door
transport- en communicatietechnologie kan de mens weer in de natuur gaan
wonen, maar dan op een hoger niveau van comfort en beschaving.
Technologie
is voor Kalergi de enige weg van
'proletarisering naar aristocratisering' van de mensheid, mits deze geleid wordt door een moreel kompas.
Proletarisering is het proces waarbij mensen hun zelfstandigheid
verliezen en afhankelijk worden van loonarbeid om in hun levensonderhoud te
voorzien. Aristocratisering is het streven naar een heersende
klasse van de 'beste en meest geschikte individuen'.
Volgens Kalergi is er een tijdperk vóór en een tijdperk na de technologische
revolutie. Hij beschouwde de Europeanen als de 'vaders van de technologische
wereldverandering' en stelde dat zij, hoewel ze volgens zijn plan
uiteindelijk zouden uitsterven, als 'redders' geprezen zouden worden vanwege
deze technologische erfenis. Een hoofddoel van technologie in zijn utopie
was het overwinnen van handenarbeid en van de democratische staat. Hij wilde
de mensheid leiden uit een tijdperk van slavenarbeid naar een nieuw tijdperk
van vrijheid en vrije tijd, waarin machines al het zware werk zouden
overnemen. Hierdoor zou de bevolking in een socialistische utopie kunnen
leven zonder de noodzaak van fysieke inspanning.
Kalergi
waarschuwde dat technologie zonder ethiek onvermijdelijk tot catastrofes en
wereldoorlogen leidt. Hij geloofde dat de technische vindingrijkheid van de
Europeanen gevaarlijk was als deze niet werd getemperd door een hogere
moraal. Daarom stelde hij dat de controle over deze technologie in handen
moest liggen van de door hem genoemde 'spirituele adel' (Joden en
Chinezen), die volgens hem de hoogste ethische standaarden bezitten (een
zoveelste flater van Kalergi). Uiteindelijk zag hij de versmelting van
ethiek en technologie als een noodzakelijk systeem om de mensheid te
'beheren en te controleren'. In deze visie zouden transhumanistische ideeën,
zoals machines die al het werk doen terwijl de massa in een gereguleerde
staat leeft, de weg vrijmaken voor een mondiale socialistische structuur.
5. De rol van de Joden
In zijn toekomstbeeld spelen de Joden een centrale rol als de
'kern van de nieuwe spirituele adel' van Europa. Hij beschouwt hen als de
'moederschoot' waaruit een nieuwe, intellectuele elite zal voortkomen. Hun
specifieke rol is gebaseerd op de volgende aspecten.
Kalergi
stelt dat de Joden door duizend jaar vervolging een 'kunstmatig
selectieproces' hebben ondergaan, waardoor een gemeenschap overbleef met een
superieure geest en een sterke wil. Dit maakt hen tot de intellectuele en
morele leiders van de stedelijke mensheid en tot de belangrijkste factor in
de toekomstige adel. Terwijl de traditionele feodale adel ('de adel van
het zwaard') in verval raakte, bood de emancipatie van de Joden Europa een
nieuwe 'adel van de geest'. In zijn visie zal de adel van de toekomst niet
langer gebaseerd zijn op afkomst of rijkdom, maar op persoonlijke perfectie
en spirituele kwaliteit, waarbij het Joodse element een fundamentele
bouwsteen vormt.
Kalergi voorziet een versmelting tussen de beste
elementen van de traditionele, moreel hoogstaande landadel en de Joodse
intellectuele adel. In deze synthese levert de oude adel de fysieke
gezondheid en autoriteit, terwijl de Joodse geestesadel de intellectuele
diepgang en scherpte inbrengt. Joden worden beschreven als het 'ethische
volk bij uitstek' van het Westen. In een gepacificeerd Europa zal de adel
een meer 'priesterlijk' karakter krijgen. Kalergi gelooft dat Joodse leiders
hierin voorop zullen lopen om de mensheid 'moreler, spiritueler en
gelukkiger' te maken. In het huidige tijdperk ziet hij Joden als de
drijvende krachten achter zowel het kapitalisme als de sociale revolutie.
Hij beschouwt deze strijd tussen kapitalisme en communisme als een interne
strijd binnen de 'zegevierende intellectuele adel', waarbij beide kampen
grotendeels door Joodse leiders worden aangevoerd. Uiteindelijk zal de
nobele mens van de toekomst volgens Kalergi een 'synthetisch type' zijn,
waarin het Joodse element is opgegaan in een nieuwe, internationale adel die
gebaseerd is op individuele kwaliteit in plaats van op ras of klasse.
Joodse financiering
Kalergi was goed bevriend met de elites van zijn tijd. Hij kreeg financiële steun van machtige bankiers zoals de Warburgs en werd door de Rockefellers geholpen om naar de Verenigde Staten te verhuizen toen hij voor Hitler moest vluchten. De Warburgs waren een invloedrijke familie van Joods-Duitse bankiers uit Hamburg die een cruciale rol speelden in de financiering en ondersteuning van Kalergi en zijn visie voor Europa. Kalergi kreeg niet alleen (veel) geld van de Joden, maar ook toegang tot belangrijke cirkels en genootschappen. Zo kon hij zijn visie voor een Europese Unie in de hoogste kringen verspreiden. Naast de Warburgs behoorden ook de Rothschild en Rockefeller families tot zijn uitgebreide netwerk van invloedrijke vrienden. Dankzij deze connecties kon hij zijn ideeën presenteren aan de politieke top en kon hij uiteindelijk naar de Verenigde Staten vluchten toen Hitler zijn politieke invloed en joodse ideeën beu werd. Hoewel zijn werk door critici vaak als een complottheorie wordt afgedaan, wijst alles erop dat zijn visie de basis vormt voor veel van het huidige beleid binnen de Europese Unie. De betrokkenheid van de Warburgs en de Rockefellers aan het Kalergi plan is op zich al een bewijs dat dit geen complottheorie is, maar een project dat vanaf het begin werd gesteund door de machtigste financiële dynastieën ter wereld.
Spirituele adel
Kalergi bestempelde de Joden als de spirituele en intellectuele adel omdat
hij hen zag als een superieur ras dat op basis van hun geschiedenis,
intellect en ethiek voorbestemd was om de nieuwe leiders van de mensheid te
worden. Hij gebruikte daarvoor volgende argumenten.
Kalergi
beweerde dat Joden een intellectuele superioriteit bezitten die hen tot de
natuurlijke denkers van de wereld maakt. Hij schreef hen zelfs een fysiek
kenmerk toe, genaamd 'hypertrofie van de hersenen' (een groter brein), wat
hun status als de intellectuele elite van de toekomst zou
bevestigen. Hij stelde dat Joden ethischer en moreler zijn dan andere
rassen omdat hun cultuur veel ouder is. In zijn visie is bijna de volledige
Europese ethiek geworteld in het jodendom, en hij beschouwde hen daarom als
de spirituele gidsen voor de rest van de wereld.
Kalergi geloofde
dat de eeuwenlange vervolging van de Joodse gemeenschap had gewerkt als een
proces van natuurlijke selectie. Volgens hem waren de zwakken door deze
ontberingen omgekomen, terwijl de overlevers een versterkt karakter en een
sterke wil hadden ontwikkeld, wat hen tot een 'nieuw meesterras in wording'
maakte. In zijn plan voor de toekomst van Europa zou de inheemse
bevolking worden vervangen door een 'Euraziatisch-Negroïde' hybride ras dat
makkelijker te besturen zou zijn. De Joden zouden in dit systeem de rol van
de nieuwe aristocratie op zich nemen.
Kalergi spreekt over het
belang van rassenmenging voor de gewone bevolking, maar dit geldt niet voor
de Joden. Hij omschrijft hen enerzijds als een 'ingeteeld volk' met een
sterk karakter, maar beweert tegelijkertijd dat zij het meest gemengde bloed
hebben omdat zij voortkomen uit een internationale religieuze gemeenschap in
plaats van een lokaal ras. Deze combinatie van eigenschappen maakte hen in
zijn ogen de enige groep die geschikt was om de middelen en de macht in de
toekomstige socialistische utopie te beheren.
Kalergi, een aristocraat gesponsord door Joodse bankiers, schreef een blauwdruk hoe hij hoopte dat de wereld zou evolueren in de toekomst. Zijn utopische visie uit 1924 mag dan geschreven zijn met goede bedoelingen (het voorkomen van nieuwe wereldoorlogen na WO1, het vreedzaam verenigen van volkeren en landen, een sterk Europa zonder grenzen en een samenleving waar technologie en machines het slavenbestaan vervangen door vrije tijd en cultuur), toch vormen sommige van zijn ideeën de basis voor de gecontroleerde surveillance maatschappij anno 2026, waar een machtige elite de (vaak absurde en beperkende) wetten en regels bepaalt die Europa tot een digitale gevangenis maken, en waar steeds meer taksen en belastingen iedereen de nek omwringen.
Het idee van Kalergi om de culturele en etnische diversiteit van de oorspronkelijke Europese bevolking te
vervangen door een uniform ras (de Euraziatisch-Negroïde hybride) via
interraciale seks en erotische eugenetica, lijkt wel uit een slecht sci-fi
boek te komen. Kalergi veronderstelde dat immigratie uit Afrika, Azië en het Midden-Oosten een natuurlijk proces zou zijn vanwege de toegenomen mobiliteit (door de commerciële opmars van de auto en het vliegtuig vanaf 1925) en door de vorming van multiculturele grootsteden.
Honderd jaar later is de toestroom van migranten en de 'omvolking' in de 30 grote metropolen van Europa goed merkbaar. Niet zozeer vanwege een natuurlijk, evolutionair proces, maar omwille van oorlog, mensensmokkel en politieke agenda's. De toestroom van migranten zorgt niet voor integratie noch voor seksuele vermenging, maar eerder
voor segregatie en onrust. De inwijkelingen komende uit verschillende culturen, religies en rassen bouwen en versterken hun eigen gemeenschappen, blijven trouwen binnen hun eigen
kringen en blijven vasthouden aan hun eigen cultuur en religie (net het tegenovergestelde van wat Kalergi hoopte).
Door de
'vermenging' van de inheemse Europese bevolking en cultuur met een overmacht
aan migranten die soms (en steeds vaker) een onverenigbare cultuur, een religie met politieke doelen, een respectloze houding en een geest met tegenstrijdige overtuigingen meebrengen (zoals de problematiek rond vrouwen, vrije meningsuiting, LGBT mensen,...), wordt de oorspronkelijke en rijke Europese cultuur en ziel teniet gedaan. Die Europese ziel kenmerkt zich door rebellie, soevereiniteit, moed, creativiteit en innovatieve kracht. Het feit dat deze aspecten verdwijnen, komt goed uit voor de machten achter de schermen die streven naar controle via het veroorzaken van chaos, onrust en verdeeldheid.
De rebelse en strijdvaardige kracht en spirit van de oorspronkelijke Europeanen (Galliërs, Vikingen, Franken, Germanen,...) moest, volgens Kalergi, door interraciale vermenging plaatsmaken voor een dociele en karakterloze bevolking die geen weerstand biedt aan overheersing. Het nationalisme van de oorspronkelijke Europese volkeren met hun eigen karakter, cultuur,
etniciteit en tradities was (en is), volgens Kalergi, de sterkste kracht van
verzet tegen de realisatie van een centraal bestuur die streeft naar een socialistisch en communistisch bewind en het vormt ook een
sterke barrière voor het globalisme (van het WEF) en de rassenmenging
die hij voorstelde.
Een ander idee van Kalergi (technologie en machines die het leven makkelijker maken), is slechts gedeeltelijk een zegen voor Europa. AI en technologie vervangen jobs, creëren een fake (scherm)wereld vol propaganda en dienen als tools voor totale controle (om slechts 3 dingen te noemen). Tot slot steunt Kalergi zijn Joodse broodheren door hen als het uitverkoren volk te bestempelen die de 'synthetische' elite van de toekomstige wereld worden. Volgens sommigen is dat trouwens reeds het geval, Israël houdt achter de schermen de touwtjes van het politieke en militaire wereldgebeuren stevig in handen, vaak via (seks)chantage, geldmonopolies, terreurdaden en oorlogstheater.
Extra terminologie
° Zionisme: de
politieke en ideologische beweging die ijvert voor het recht van het Joodse
volk op een eigen etnische staat (en op Groot Israël), ook als dit betekent
dat andere volkeren daarvoor moeten 'verdwijnen'. Niet alle Joden zijn
zionist, en er zijn ook niet-Joden die het recht van Israël op een Joodse
staat ondersteunen (christelijk zionisme). Het zionisme is een koloniale
doctrine, tamelijk racistisch en imperialistisch, en verantwoordelijk voor bewezen genocide (op Palestijnen en andere volkeren).
° Antizionisme: is de oppositie tegen het zionisme.
Deze beweging wijst het idee af dat het Joodse volk recht heeft op een
eigen, nationale staat in het historische gebied van Palestina/Israël (en
later ook in Syrië, Libanon, Jordanië en Egypte). Kritiek op het zionisme en
op de expansiedrift van Israël zijn legitiem (want soevereine staten aanvallen is een oorlogsdaad) en heeft niks te maken met
Jodenhaat (en antisemitisme).
° Semitisme: is een taalkundig en
etnisch begrip om een taal- en cultuurgroep aan te duiden, namelijk de
volkeren (Joden en Arabieren) die Semitische talen spreken (Hebreeuws,
Arabisch, Aramees als Amhaars).
° Antisemitisme: of Jodenhaat,
is een vorm van racisme, vooroordeel of haat tegen Joden, louter om het feit
dat ze Joods zijn. Antizionisme heeft kritiek op de staat Israël en op haar
plan voor een eigen staat (ten koste van andere volkeren), terwijl
antisemitisme zich richt tegen het Joodse volk zelf (de mensen) en uiteraard volledig af te keuren is.
° Groot Israël: de Hebreeuwse bijbel (Thora) belooft aan de Joden (Abraham en zijn
nageslacht) een gebied van 'de Nijl tot de Eufraat'. Zie Genesis 15:18,
Deuteronomium 11:24 en Jozua 1:4. Er zijn groepen binnen het zionisme die
ijveren voor de vestiging van een Groot Israël (waarbij 5 soevereine staten
moeten 'verdwijnen' of geassimileerd worden, namelijk Palestina, Syrië,
Libanon, Jordanië en Egypte). Volgens bepaalde bronnen zou ook Netanyahu dit
plan welgevallig zijn.
Deel 1: Cultuurgroepen
Deel 2: Multiculturele Toekomst
Deel 3: Het Kalergi Plan
Deel
4: Omvolking
Deel 5: Samenvatting
Geen opmerkingen
Een reactie posten