09/03/2026

Loosh



Dit (lange) bericht wil enkele gezichtspunten aanbrengen rond het thema (spirituele) energie, namelijk de energie die de mens tot fysiek leven brengt en die de mens ook zelf genereert en uitstuurt en die in sommige gevallen 'loosh' wordt genoemd. Wordt deze energie, afkomstig van de ziel (puur bewustzijn of Zelf), gebruikt om de aardse simulatie te laten draaien (zoals in de Matrix films getoond wordt)? Of dient die om (ook) parasitaire wezens te voeden, zoals sjamanen en gnostici beweren? Of is het verhaal van de Archonten en loosh extractie eigenlijk een mythe om de eindeloze oorlogen, de onderdrukking en het vele lijden op Aarde te verklaren? 

Het fysieke lichaam is een verzameling dode elementen, voornamelijk zuurstof, koolstof, waterstof, stikstof en ook nog fosfor, calcium en andere mineralen. Op zich 'leeft' het fysieke lichaam niet, het wordt geanimeerd door subtielere lichamen, zoals het etherlichaam en het astraal lichaam. Bij de dood verlaten de subtiele lichamen het fysieke lichaam waardoor het vanzelf 'tot stof en as weerkeert'. Ook de subtiele lichamen worden van levensenergie voorzien. De krachtbron van elke mens is wat de hindoes Atman noemen, het universele Zelf, in het westen vaak (onterecht) aangeduid als ziel. 

In het boek van Mary Shelley probeert Dr. Victor Frankenstein een 'monster' tot leven te wekken door de elektriciteit van de bliksem door zijn lichaam te sturen. Het is duidelijk dat één of andere energie nodig is om een fysiek bestaan te kunnen beleven. De levensenergie van een mens is zeer gegeerd en zou wel eens de belangrijkste 'grondstof' in het universum kunnen zijn, waardevoller dan goud, olie of rodium. Volgens sommigen is er dan ook een ware strijd bezig om het bewustzijn van de mens te kapen. Via (controle over) het bewustzijn en de ziel kan men namelijk ook de levensenergie 'oogsten'.  

Energie

Alles is energie, zei Einstein. En volgens Nicola Tesla is het universum een enorm, onderling verbonden systeem, waar energie in oneindige cycli beweegt, stroomt en verandert. Zonder energie kan noch het universum, noch de Aarde noch de fysieke mens bestaan. En alle materie is eigenlijk energie in een andere vorm, gekristalliseerd licht als het ware. Maar wat is energie? Het is de kracht om verandering te veroorzaken. En alles in het universum is voortdurend in beweging en bezig met veranderen. Er is dus voortdurend een uitwisseling en omzetting van energie bezig. Er zijn vele vormen van energie: biologische energie (zoals spierkracht en de groeikracht van planten), thermische energie (zoals vuur), mechanische energie (zoals windkracht, waterkracht, stoomkracht), elektrische energie (dynamo, batterij), lichtenergie (zon, lampen), chemische energie (elektrolyse), kernenergie, magnetisme, elektriciteit.

De Kardashev schaal is een methode om het technologische ontwikkelingsniveau van een (planetaire) beschaving te meten aan de hand van de hoeveelheid energie die deze kan opwekken en gebruiken. Nicolai Kardashev onderscheidt verschillende types van mogelijke beschavingen. 
° Een Type I beschaving (planetair) is in staat alle beschikbare energie op haar eigen planeet te benutten en op te slaan voor consumptie.
° Een Type II beschaving (stellair) kan de energie van een ster direct consumeren, waarschijnlijk door middel van een Dyson-bol.
° Een Type III beschaving (galactisch) is in staat alle energie op te vangen die door haar sterrenstelsel (zoals de Melkweg) en door elk object daarin wordt uitgestoten (waaronder elke ster, planeet, asteroïde, zwart gat, enz).
° Type IV beheert de energie van een compleet universum, Type V dat van een multiversum en Type VI heeft het fysieke ruimte/tijd veld verlaten.

De huidige mensheid heeft nog een lange weg te gaan om een Type 1 beschaving te worden. Een eerste vereiste is globale samenwerking om de aanwezige energiebronnen te beheren zonder dat ze uitgeput raken of het voortbestaan van mens en planeet bedreigen. Maar energie is momenteel gekoppeld aan geld en macht en op Aarde is een ware strijd om energie bezig waarbij oorlogen worden gevoerd om de heerschappij over de olie en gas voorraden (en over andere grondstoffen waaronder goud, zilver, lithium, koper, ...). Want wie de energie controleert, of het nu petroleum betreft of de voedselvoorziening of de zeldzame grondstoffen, die heeft de wereldmacht in handen.

Energie kan ook levenskracht zijn. Want zonder de energie van voedsel, water, zuurstof en zonlicht kan de fysieke mens niet blijven leven. Zonder lucht, sterven de meesten na drie minuten; en zonder water, na drie dagen; en zonder voedsel, na drie weken. Hoewel de hersenen slechts 2% van het lichaamsgewicht uitmaken, verbruiken ze tot wel 20% van de opgewekte energie (aangeleverd door vetzuren, glucose, mineralen, vitaminen, eiwitten, zuurstof...). 


In dit bericht wordt gesteld dat er ook nog geestelijke vormen van energie bestaan, waaronder mentale energie (opgewekt door gedachten), emotionele energie (opgewekt door emoties en gevoelens) en spirituele energievormen (afkomstig van het bewustzijn en de ziel). Dit stemt overeen met de oude kennis uit China (denk aan meridianen, acupunctuur, en de levensenergie gekend als Qi) en uit India (het chakrasysteem, kundalini, de levenskracht gekend als prana). Van zodra manifestatie plaatsvindt (het geestelijke wordt fysiek), is energie noodzakelijk om dat fysieke in stand te houden en de evolutiestroom voort te stuwen. Dit geldt voor een universum, voor een planeet of voor een mens. Met andere woorden: alles is energie, alles verbruikt energie, alles genereert energie. Het hoeft dan niet te verwonderen dat (zowel geestelijke als fysieke) energie erg gewild, gezocht, gestolen en geparasiteerd worden.  

In de Avatar films gaat een militaire expeditie naar Pandora om het zeldzame Unobtanium te ontginnen. Dit erts vormt de ruggengraat van de aardse economie uit de toekomst; één kilogram wordt verkocht voor 20 miljoen dollar. De oorspronkelijke bewoners van Pandora (de Na'vi) genereren energie op een meer natuurlijke manier. Ze zijn verbonden met de moedergodin Eywa, die levensenergie schenkt, via de majestueuze bomen op de planeet.

Robert Monroe

Always know and remember that you are more than your physical body
(Robert A. Monroe)

Robert Monroe (1915 - 1995) was een succesvol en vooraanstaand zakenman en een bekende pionier in bewustzijnsonderzoek. Hij ontwikkelde een therapeutische resonantie technologie (Hemi-Sync) en begon in 1974 met The Monroe Institute, een organisatie die zich toelegt op het vergroten van het menselijk potentieel. Monroe studeerde af als ingenieur, werkte als schrijver, componist en regisseur, en werd een bekende radioproducent en (rijke) eigenaar van verschillende radio- en kabeltelevisie stations.

In 1956 start hij met het onderzoek naar de effecten van verschillende geluidspatronen op het menselijk bewustzijn, waaronder de mogelijkheid om te leren tijdens de slaap. Hij is vaak zelf de proefpersoon bij dit onderzoek. Vanaf 1958 krijgt hij ervaringen van een verruimd bewustzijn. Hij beschrijft deze toestand als een buitenlichamelijke ervaring of uittreding (out of body experience, ook gekend als astrale projectie), een term die sindsdien algemeen gebruikt wordt bij paranormale onderzoeken. Deze spontane ervaringen veranderen de loop van zijn leven en de richting van zijn professionele carrière.


In 1971 verschijnt een eerste baanbrekend boek (Journeys Out of the Body) over zijn bewustzijnsreizen voorbij ruimte, tijd en dood. Dit verslag van zijn uittredingen trekt de aandacht van academische onderzoekers en medici maar ook de geheime diensten (CIA) tonen interesse (zie hier). Monroe, altijd een pragmatische zakenman, begint samen met een groeiende groep collega-onderzoekers te werken aan methoden om paranormale bewustzijnservaringen in een laboratoriumomgeving op te wekken en te (leren) beheersen. Dit onderzoek leidt tot de ontwikkeling van een niet-invasieve en gebruiksvriendelijke audio-geleidingstechnologie, bekend als hemisferische synchronisatie of Hemi-Sync (het beïnvloeden van de hersenactiviteit door middel van geluid). In 1974 wordt de oorspronkelijke groep uitgebreid tot het Monroe instituut, een organisatie die (nog steeds) onderzoek doet naar het menselijk bewustzijn.

Gedurende de volgende twintig jaar ontwikkelt Monroe een reeks workshops waarin deelnemers persoonlijke ervaringen kunnen opdoen in gebieden buiten de fysieke tijd-ruimte realiteit. Hij bouwt een campus voor onderwijs en onderzoek en creëert een portfolio van audio-oefeningen die onder andere gericht zijn op het focussen van de aandacht, het verminderen van stress, het ondersteunen van meditatie, het bevorderen van slaap en het beheersen van pijn. In 1985 schrijft hij een tweede boek (Far Journeys), waarin hij zijn persoonlijke onderzoek naar niet-fysieke realiteiten verder uitwerkt. In 1994 volgt zijn laatste boek, (Ultimate Journey), dat fundamentele waarheden onderzoekt over de betekenis en het doel van het leven en wat er zich buiten de grenzen van de fysieke wereld bevindt. 

Focus Levels


Robert Monroe noemt de verschillende bewustzijnsstaten die hij verkent tijdens zijn uittredingen 'focus levels'. Het zijn toestanden of ervaringen van het menselijke bewustzijn die voorbij de gewone waarneming liggen. In principe kan iedereen deze verruimde bewustzijnsniveaus bereiken en ervaren. Een bekende techniek zijn de entheogene (psychoactieve) planten en substanties die sjamanen en psychedelische reizigers gebruiken (Ayahuasca, Psilocybine, Peyote, Iboga, DMT, LSD,...). Maar Monroe ontwikkelt een eigen systeem om via klank, meditatie en ademwerk een uittreding of astrale reis te initiëren (de Gateway Experience).

Overzicht van de focusniveaus

Focusniveaus vertegenwoordigen specifieke bewustzijnstoestanden die kunnen worden bereikt door middel van binaural beats, diepe meditatie en mentale training. Elk niveau komt overeen met een andere fase van bewustzijn. Dit kan gaan van ontspanning en gerichte focus tot volledige scheiding van het fysieke lichaam en de mogelijkheid tot inter-dimensionale verkenning.

° Focus 1–9: voorbereiding, ontspanning en diepe meditatie.
° Focus 10-15: scheiding van geest en lichaam, lucide bewustzijn en veranderde perceptie van tijd.
° Focus 21-27: inter-dimensionale verkenning, astraal reizen, toegang tot het 'hiernamaals' en communicatie met hogere / lagere intelligenties.


De Fundamentele Staten (Focus 1–9)

 ° Focus 1
Dit is het normale en gekende wakkere bewustzijn. De dagelijkse staat van bewustzijn, waarbij de geest volledig betrokken is met de uiterlijke wereld van de aardse matrix (het 3D tijd en ruimte veld). De mens wordt beheerst door de fysieke zintuigen die gericht zijn op de buitenwereld en de werkingen van zijn geest (mentale en emotionele ervaringen).

° Focus 3
Het begin van een innerlijk bewustzijn, de geest begint los te komen van externe stimuli, en verschuift naar een bewustzijn wat meer naar binnen is gericht, vergelijkbaar met de vroege stadia van meditatie.

° Focus 5
 
De overgang naar diepe ontspanning, waarbij afleidingen vervagen. Het lichaam voelt nu lichter aan, de gedachten beginnen vrijer te stromen, de mentale zwaarte (het piekeren) vermindert. 

° Focus 7
  
Men bereikt de drempel van een veranderd bewustzijn. De hersengolven activiteit verandert, waardoor een grotere 'vloeibaarheid' van het denken mogelijk is. Lichtflitsen of droomachtige visioenen kunnen zich voordoen.

° Focus 9
Deze fase staat bekend als Het Lichaam Slaapt, De Geest Is Wakker. Het is een diepe meditatieve toestand waarbij het lichaam niet reageert, maar de geest zeer alert blijft. Velen beschrijven dit niveau als een toegangspoort tot ervaringen buiten het lichaam.


Scheiding van Lichaam en Geest (Focus 10-15)

° Focus 10 
Een toestand waarbij het lichaam slaapt, maar de geest wakker blijft. Het is een kritiek stadium in de Gateway Experience. Het fysieke lichaam rust onbeweeglijk in volledige en diepe ontspanning terwijl de geest helder en gefocust blijft. Dit is het startpunt voor lucide dromen, astrale projectie en buitenlichamelijke verkenning. Mensen melden sensaties van trillingen, het gevoel te zweven of kortstondige onthechting van het lichaam.

° Focus 12
Bewustzijnservaringen voorbij het fysieke lichaam. De perceptie verschuift voorbij de fysieke zintuigen. Mogelijke ervaringen: het zien van energievelden, de aanwezigheid voelen van niet-fysieke entiteiten, het zich verbonden weten met een grotere universele intelligentie. Dit niveau wordt geassocieerd met verhoogde intuïtie, precognitie (voorkennis) en telepathische ervaringen.

° Focus 15
De zogenaamde 'geen tijd' bewustzijnsstaat. Het begrip lineaire tijd begint op te lossen. Het verleden, het heden en de toekomst lijken samen te smelten tot een enkelvoudig, vloeiend moment. Mogelijke ervaringen: remote viewing (helderziendheid, derde oog) van gebeurtenissen uit het verleden of de toekomst, een diep gevoel van tijdloosheid, spontane downloads van diepgaande inzichten. Deze fase wordt soms beschreven als het betreden van de 'leegte', een onbegrensde ruimte van puur bewustzijn.

Inter-dimensionale verkenning (Focus 21-27)

° Focus 21
De drempel tussen fysieke en niet-fysieke realiteit. Dit is de ware poort tussen de fysieke wereld en hogere / ruimere gebieden van het bestaan. Mogelijke ervaringen: ontmoetingen met spirituele gidsen of hogere wezens, glimpen van niet-fysieke dimensies, communicatie met het diepere Zelf. De uittredingen worden steeds bewuster en kunnen volledig gecontroleerd worden.

° Focus 22
Het rijk van mensen die recent zijn gestorven. Het is een overgangsruimte waar degenen die onlangs zijn overleden (maar zich niet altijd bewust zijn van hun overlijden), vaak verblijven. Mogelijke ervaringen: verwarde geesten die niet begrijpen wat er is gebeurd, een droomachtige en gefragmenteerde realiteit, vervormingen van tijd en ruimte. Dit niveau wordt vaak ervaren en benoemd tijdens bijna-doodervaringen.

° Focus 23 
Het rijk van de verlorenen en de verwarden. Een 'ruimte' waar zielen ronddwalen die zich niet bewust zijn dat ze zijn gestorven of die emotioneel gehecht blijven aan hun vorige bestaan en aan de aardse omgeving. Het wordt soms aangeduid als een limbo staat (men is in het ongewisse en tussen 2 werelden).

° Focus 24–26 
Dit zijn de gebieden van de geloofssystemen, rijken die volledig worden gevormd door de eigen geloofssystemen. Dit omvat de hemelen en hellen uit de religies, mythologische landschappen, zelf gecreëerde realiteiten die 'gebouwd' (en gecreëerd) zijn door diepgewortelde overtuigingen. Mensenzielen verblijven in deze bewustzijnsgebieden omwille van hun onbewuste conditionering en rigide overtuigingen. De zielen worden aangetrokken tot het specifieke gebied wat bij hun religie of overtuiging hoort (katholiek, protestant, moslim, boeddhist, hindoe, atheïst,...).  

° Focus 27
Dit gebied wordt het park genoemd of het rijk van transitie. Dit is het hoogst gedefinieerde niveau in de Gateway Experience. Het wordt vaak omschreven als een rust- en genezingsruimte voor de overleden zielen, als een ontmoetingsplaats voor gidsen en leraren en het gebied voor levensbeoordeling en voorbereiding op een nieuwe incarnatie. Dit wordt verondersteld het startpunt te zijn naar nog hogere niveaus van bewustzijn die buiten het menselijk begrip vallen.

De niveaus boven Focus 27 zijn moeilijk te beschrijven in woorden. Men spreekt over 'samensmelten met oneindig bewustzijn, het ervaren van eenheidsbewustzijn en het kennen van de fundamentele Bron van de schepping'. Wie na de dood voorbij Focus 27 raakt, keert niet meer terug naar de Aarde. Iedereen die zich geroepen voelt en interesse heeft in astraal reizen of lucide dromen, kan de Focus Levels zelf uit eerste hand ervaren. Enkele tips: 

° Beluister en beoefen de Hemi-Sync audioprogramma's van het Monroe Institute.
° Beoefen diepe meditatietechnieken om Focus 10 en verder te bereiken.
° Houdt een dagboek bij van de veranderde toestanden, lucide dromen en out-of-body ervaringen.
° Stel duidelijke intenties vóór de meditatie om specifieke niveaus te verkennen.
° Wees volhardend, bij sommigen lukt het snel, bij anderen duurt het jaren.
° De sleutel tot de Gateway Experience is openheid, intentie en praktijk. 

Loosh

Robert Monroe beschrijft in zijn boeken en interviews loosh als een emotionele en spirituele zielenergie die wordt geproduceerd en gegenereerd via en door de emoties, de gedachten en de ervaringen van bewuste wezens met een ziel, zoals mensen en dieren. In het begin van de ontwikkeling van de Aarde, zo beweert hij, cultiveerden hogere niet-menselijke intelligenties biologisch leven om loosh te produceren als een soort energetische voedselbron. Na verloop van tijd werd de emotionele complexiteit van de mens de rijkste bron van loosh. Het oogsten van loosh wordt in de boeken niet altijd als kwaadaardig of parasitair bestempeld maar kan ook gezien worden als onderdeel van een grootschalig kosmisch ecosysteem van energetische uitwisseling, waarbij ieder wezen zich ergens op de voedselketen bevindt en nood heeft aan levensenergie (in de vorm van fysiek voedsel, prana en spirituele energie).

Twee voorafgaande vragen duiken op. Is een mens eigenlijk wel in staat om (spirituele) energie op te wekken? En omgekeerd, is het mogelijk voor een mens (of voor andere entiteit) om die energie af te tappen en op te nemen? Het antwoord op beide vragen is... ja, energie kan uitgewisseld worden. Denk aan energetische geneeswijzen zoals reiki en handoplegging. Zowel het brein als het hart zenden frequenties uit en die kunnen zelfs gemeten worden. Men kan dit ook zelf ontdekken. Want iedereen kent wel de ervaring dat men zich na een gesprek of ontmoeting met iemand volledig uitgeput voelt. Het is alsof men leeg gezogen wordt tijdens de ontmoeting door de (vaak negatief ingestelde) gesprekspartner die (onbewust) parasiteert op jouw energie. Eckhart Tolle noemt dit het pijnlichaam. Het gekwetste en getraumatiseerde ego vraagt aandacht en nieuw 'voedsel' om zijn narratief in stand te houden en 'steelt' op die manier energie. 

Het is ook één van de thema's uit het het boek De Celestijnse Belofte. Daarin komen verschillende inzichten aan bod rond de strijd om energie die iedereen dagelijks voert en de opdracht om elkaar niet langer te parasiteren maar verbinding te maken met de universele energiebron. Sjamanen zoals Don Juan uit de Carlos Castaneda boeken stellen dat mensen in oorsprong lichtwezens zijn die licht uitstralen. En dit licht is volgens hen dan het energetische voedsel voor de parasitaire inter-dimensionale wezens die het universum bevolken. Don Juan gaat nog verder, hij stelt dat de 'roofdieren' ons zelfs hun egocentrische geest en hun geloofssystemen gaven. Alsof de mensheid 'bezeten' is door vreemde krachten en daardoor zijn ware natuur vergeten is. De Native Americans noemen dit 'mindvirus' Wetico. De Nag Hammadi boeken en de Gnostici spreken over de Demiurg en archontische entiteiten die de mens gevangen houden in een lagere en gevallen wereld. In de Disney animatiefilm Monsters, Inc. parasiteren monsters (Archonten) op de angstschreeuwen van de kinderen, angst is hun voedsel. Hoe duidelijk wil je het hebben?  Het draait blijkbaar allemaal om energie en het wordt duidelijk dat vrijwel alle interacties op Aarde een uitwisseling van energie zijn en loosh kunnen genereren. Wat wel verschilt, is de kwaliteit van de loosh en voor welk doel deze energie wordt gebruikt (intentie). 

Manieren waarop loosh wordt gegenereerd (volgens Monroe)

1. Emotionele pijn en intens lijden

De sterkste loosh en de hoogste opbrengst komen voort uit emotionele en mentale ervaringen zoals angst, verdriet, kwelling, wanhoop, verlies, trauma,... Diep lijden produceert een krachtige loosh. Dit lijden wordt op planeet Aarde nog versterkt door de aanwezige trauma matrix die zich kenmerkt door uitgelokte en georkestreerde oorlogen, terreur, ziekte, hongersnood, armoede, dierenslachtingen, (satanisch) misbruik op grote schaal, enz. Vroeg in de geschiedenis van de Aarde was de loosh-landbouw sterk gericht op de angst tussen roofdieren en prooien, maar evolueerde later naar het emotioneel lijden van mensen.

Grootschalige oogst van loosh vindt plaats tijdens wereldwijde gebeurtenissen en rampen die een krachtige emotionele lading dragen en veel lijden veroorzaken, zoals oorlogsconflicten, natuurrampen, terroristische aanslagen, pandemieën, revoluties, de dood van bekende en geliefde personen, of grote sportwedstrijden waar ego en competitie de gemoederen opzwepen,... Deze veroorzaken loosh-pieken op planetaire schaal als gevolg van de ontlading van gesynchroniseerde massa-emoties.

2. Lust en seksuele gehechtheid

Het gaat dan niet enkel om de energie die vrijkomt bij perverse seks, kinderseks en pornoverslavingen. Ook het obsessief verlangen naar iemand, giftige jaloezie, narcistisch gedrag, bezitterigheid, hechting door voortplanting,... genereren een constante emotionele loosh, vooral wanneer ze gekoppeld zijn aan romantisch lijden, onbeantwoorde liefde, verraad, overspel, partnergeweld, (psychische) mishandeling,...

3. Liefde (hoogwaardige loosh)

Later in zijn werk benadrukt Monroe dat ook onvoorwaardelijke liefde een hoogwaardige vorm van loosh produceert. Deze is verfijnder, zeldzamer en waardevoller dan de op angst, pijn en lijden gebaseerde loosh. Enkele vormen van liefde die loosh voortbrengt: ouderlijke liefde, opoffering, mededogen, diepe verbondenheid, onbaatzuchtige dienstbaarheid,... Hierdoor wordt het systeem niet langer als puur parasitair beschouwd, maar als onderdeel van een bredere energetische economie. Liefde is uiteraard niet verkeerd, het is enkel zo dat ook liefde een bepaalde vorm van energie is, die gedeeld en 'geconsumeerd' kan worden.

4. Conflict en concurrentie

De trauma matrix op Aarde lijkt wel perfect afgesteld om zoveel mogelijk loosh te produceren door het veroorzaken van conflicten (verdeel en heers, recht van de sterkste, de drang om te heersen, het uitschakelen van concurrenten,..). Loosh wordt gegenereerd door persoonlijke rivaliteit, de strijd om de (wereld)macht, ego-conflicten, dader-slachtoffer spelletjes, politieke, religieuze en ideologische conflicten. Ook in het dagelijkse leven (in school, op de werkvloer, thuis, in relaties, op social media,...) zijn er voortdurend conflicten en ruzies die een laagwaardige maar constante stroom van loosh opleveren.

5. Fysieke pijn en overlevingsstrijd

Monroe beweert dat het vroege leven op Aarde loosh produceerde door de jagende roofdieren die prooien vangen, door pijnlijke kwetsuren, door hongersnoden na klimaatrampen, door de strijd om te overleven en door de moeilijke omgevingen  en rauwe omstandigheden. In de huidige tijd kampen mensen met chronische ziekten, lichamelijke beperkingen, ongevallen, overlevingsstress, armoede,... Daarbovenop maken velen zich zorgen. Er is angst voor de toekomst en angst voor de dood, er zijn financiële zorgen en zorgen over de gezondheid. Dit alles creëert een langdurig achtergrondveld van loosh productie.

6. Religieuze toewijding en aanbidding

Monroe suggereert dat intense toewijding, ritueel lijden, onderwerping aan goden, diep geloof in heilige boeken (zoals dat bij fundamentalistische groeperingen en sekten vaak het geval is), ook loosh kunnen genereren.  Vaak gaat het bij de streng religieuze groepen over schuldgevoel, berouw, boete, ontzag, angst, zonde, emotionele overgave, schaamte en zelfveroordeling. Allemaal bronnen van loosh.

7. Verslavingen en obsessie

Een verslavingspatroon is een zich herhalende energielus. Het zijn cycli van verlangens bevredigen → tijdelijke verlichting / verzadiging → schaamte en schuldbesef → opnieuw verlangen. Loosh wordt gegenereerd door drugsverslaving, alcohol, gokken, porno-verslaving, dwangmatig gedrag,...

8. Geboorte, dood en reïncarnatie

Geboorte en dood zijn de 2 belangrijkste momenten in het aardse leven van een mens en beide overgangen kunnen gepaard gaan met pijn en grote emoties. Tijdens het volwassen leven wordt men bewust van het verouderingsproces en de sterfelijkheid van het lichaam. Dit kan angst voor de dood triggeren en de gehechtheid aan het lichaam versterken. Een traumatisch overlijden (door geweld, ongeval of langdurige ziekte) kan een intense loosh ontlading veroorzaken. De geliefden die achterblijven, zitten met verdriet en het gevoel van verlies.

Robert Monroe spreekt niet expliciet over een soultrap systeem en een reïncarnatie technologie als recyclage mechanisme. Zielen zitten, volgens Monroe, niet ‘gevangen’ in een eeuwigdurende loop van geboorte en dood. Maar het is wel zo dat elk (herhaald) leven op Aarde ook een nieuwe productiemogelijkheid voor spirituele energie betekent. Het geboren worden zonder herinneringen aan vorige levens (memory wipe) heeft verschillende redenen. Een mens zou anders overweldigd worden door de ontelbare (soms gruwelijke) herinneringen aan vorige incarnaties en geen spontane reacties en authentieke ervaringen kunnen hebben tijdens de nieuwe incarnatie. Vandaar dat het geheugen wordt gewist, uit zelfbescherming en om het nieuwe leven onbezwaard en fris aan te kunnen gaan. Toch worden de 'lessen' die iemand leert tijdens zijn vorige incarnaties niet vergeten. Ze worden bewaard en gestockeerd in wat men 'het geweten' noemt en ze komen onder meer tot uitdrukking als talenten en gaven. Niettemin, door het geheugenverlies levert de authenticiteit van de emoties bij elke incarnatie wel hogere loosh op.

In latere boeken stelt Monroe dat de Aarde grotendeels zelfvoorzienend is geworden in de productie van loosh en geen manipulatie meer nodig heeft (zoals een soul trap systeem waarbij zielen gevangen zitten in het rad van wedergeboorte). In zijn boek Ultimate Journey verzwakt hij de interpretatie van het leven op Aarde als 'energie boerderij' voor loosh. Het is mogelijk dat het oogsten van loosh in een ver verleden ooit is begonnen als een vorm van uitbuiting. Maar hij suggereert dat het geëvolueerd is tot een systeem van wederzijdse uitwisseling. Mensen consumeren loosh-achtige energieën van anderen waarbij liefde dan de meest geëvolueerde vorm van loosh is. Zijn uiteindelijke standpunt komt er op neer dat de Aarde geen gevangenisboerderij is, maar een zeer productief ecosysteem van emotionele energie.

9. Eenzaamheid en (de illusie van) afscheiding

Robert Monroe beweert dat eenzaamheid wellicht de krachtigste vorm van loosh voortbrengt (de zogenaamde M-Loosh of mature grade loosh). Het is de illusie een afzonderlijk bestaand zelf te zijn, die losstaat van het geheel, wat een gevoel van eenzaamheid opwekt. De meeste mensen voelen zich namelijk afgescheiden van de Bron, 'ontkoppeld' van de Schepper, verlaten door de Vader, vergeten in een gevallen wereld, onwetend en altijd op zoek. Ze zijn hun ware natuur en essentie vergeten. Ze voelen een fundamentele eenzaamheid die dan opgevuld wordt met allerlei stuff, kicks en relaties. 

Het is een oeroud thema waar alle religies op inspelen. Het verlies van het eenheidsgevoel en de onwetendheid over de eigen Goddelijke natuur is de prijs die betaald moet worden om een individuele ervaring als een geest-lichaam complex te kunnen hebben. Pas wanneer men tot Zelfrealisatie komt (Verlichting), beseft men dat die eenheid nooit verbroken werd. Ook door het wissen van het geheugen bij elke incarnatie vergeet de mens zijn ware afkomst en oorsprong. 

Maar afscheiding is een illusie. Simpel gezegd: God wordt mens om ervaringen in een fysieke omgeving te beleven, maar vergeet daardoor dat hij God is, de identificatie met de zintuigelijke wereld en de menselijke geest zijn te sterk. En dit geheugenverlies verhindert de mens om te weten dat hij de Goddelijke eenheid nooit verlaten heeft. De golf vergeet tijdelijk dat hij de oceaan is tijdens zijn korte bestaan als golf.  

Existentiële eenzaamheid

Monroe maakt onderscheid tussen ruwe loosh (angst, pijn, shock, terreur, verdriet,..) en geraffineerde loosh of M-loosh (existentiële emotionele toestanden). Eenzaamheid staat bovenaan deze verfijnde categorie omdat het een combinatie is van liefde (het vermogen om verbinding te maken), verlies (de afwezigheid van die verbinding), verlangen (het verlangen naar hereniging) en hulpeloosheid (het geloof dat hereniging onmogelijk is).

Deze emotionele mix creëert volgens Monroe een hoge dichtheid. Het is als een langzaam brandend en continue output van energie die diepgeworteld zit in het (onder)bewustzijn en niet afhankelijk is van externe crisissen. Met andere woorden: een bang dier produceert één keer loosh; een eenzaam mens produceert het constant, vaak tientallen jaren lang. Eenzaamheid vereist geen rampen. Het speelt zich stilletjes af op de achtergrond van een heel leven.

Hoe ‘ontkoppeling van de Schepper’ eenzaamheid veroorzaakt

In Far Journeys en Ultimate Journey beschrijft Monroe een non duale toestand van volkomen eenheid, volkomen kennis en volkomen verbondenheid. Non duaal betekent dat er eigenlijk maar 1 echte realiteit bestaat, waar alles onlosmakelijk deel van uitmaakt. De hindoes noemen het Brahman en definiëren het als Bestaan, Bewustzijn, Volkomenheid. Al de rest (universa, wezens, ervaringen, dingen...) zijn slechts tijdelijke verschijningen in en van Brahman, en dus niet 'echt' (gezien ze ooit zullen verdwijnen). Enkel Brahman is, was en zal altijd zijn. Net als wanneer men droomt. De hele droomsequentie is slechts een verschijning in de geest. Bij het ontwaken verdwijnen alle droompersonages en avonturen. Ze zijn niet echt, enkel de dromer is echt. Volgens de hindoes is de ultieme waarheid dat die ene non duale realiteit eigenlijk datgene is wat jij Zelf bent (Atman = Brahman). 

Vanuit die volkomen toestand worden individuele bewustzijnsvormen gedifferentieerd (zielen of Lichtvonken) die vervolgens terechtkomen in steeds dichtere realiteitssystemen (in een mensenlichaam op Aarde). De sluier wordt steeds dichter, het gevoel van isolatie steeds sterker en vergetelheid doet zijn intrede. Een wezen dat ooit eenheid kende, vergeet zijn oorsprong en ervaart daardoor een vorm van eenzaamheid en een verlangen naar vrijheid en naar zijn échte 'thuis'. Er duiken gevoelens van scheiding en verlating op en vaak begint de mens dan een (spirituele) zoektocht om zich terug heel en volkomen te weten. Niet beseffend dat wat hij zoekt, hij Zelf reeds is. Het is de pijn van de zoektocht naar een verloren gewaande toestand van volkomenheid en vrede die loosh voortbrengt. 

Hoe incarnatie en geheugenverlies eenzaamheid creëren

Monroe benadrukte dat het geheugenverlies (memory wipe) bij elke incarnatie geen fout is, noch een archontische techniek om de zielen te verhinderen tot waarheid te komen. Niettemin is het geheugenverlies wel de motor achter het gevoel van eenzaamheid. Zonder geheugenverlies zou men zijn ware oorsprong en bestemming kennen, en dus weten dat hereniging onvermijdelijk is waardoor men geen existentiële eenzaamheid zou ervaren. Maar door het geheugenverlies (al dan niet opzettelijk veroorzaakt) voelt men zich verlaten zonder te weten door wie, en voelt men zich onvolledig zonder te weten waarom. De mens gaat dan op zoek naar verbinding door middel van surrogaten waaronder romantische partners, aanbidding van valse goden, status, familie, seksuele binding, sociale identiteit. Maar geen van deze dingen kan het oorspronkelijke verlies volledig compenseren. Er ontstaat een zichzelf in stand houdende emotionele energie generator. Een tijdelijke verbinding met iets of iemand brengt een korte verlichting, maar resulteert uiteindelijk in een nieuwe leegte die gevolgd wordt door nieuwe verlangens. 

Deze existentiële eenzaamheid wordt niet geheeld door in het gezelschap van mensen te zijn, of door succes na te streven, of door het vasthouden aan een religieus geloof. Want de oorsprong der scheiding ligt niet in het sociale isolement, maar is (volgens de Vedanta leer) een gevolg van de bewustzijnservaring die de incarnatie als fysieke mens met een begrensde geest en een beperkt lichaam met zich meebrengt.

Angst en pijn zijn intense gevoelens van korte duur en worden gestuurd door externe gebeurtenissen. Maar eenzaamheid door het gevoel van afscheiding is continu en existentieel en gebonden aan (foute) identificatie (met lichaam en geest). Monroe suggereert dat dit de reden is waarom het systeem geleidelijk is verschoven van een roofdier-prooi-terreur situatie (op de vroege Aarde) naar de focus op het menselijk emotioneel lijden (moderne Aarde). Eenzaamheid vereist geen extern geweld, want de geest zelf wordt de eigen 'vijand'.

Hereniging 

Het lijkt een paradox (zoals wel meer dingen in het leven), maar volgens Monroe brengt herkenning of realisatie van het Zelf een verruiming van het bewustzijn die nog meer loosh voortbrengt dan eenzaamheid. De oorspronkelijke eenheid (Brahman, Bron, Pleroma,...) wordt opgesplitst in ontelbare individuen die de eenheid vergeten (vanwege de sluier der fysieke realiteit en identificatie met het lichaam-geest complex). Dit vergeten veroorzaakt eenzaamheid en een hoge graad van loosh. Het verlangen naar bevrijding en het zoeken naar hereniging laat de ziel evolueren. En de uiteindelijke vereniging produceert een meer krachtige energie dan de eenzaamheid zelf. Eenzaamheid is dus zowel de brandstof als de druk die evolutie afdwingt. Dit is waarom Monroe uiteindelijk stopte met het framen van de loosh-oogsten als puur roofzuchtig. Het is meer een pijnlijke groeimotor die is ingebouwd in de architectuur van de bewustzijnsevolutie zelf.

Volgens het psychologische kader wat Monroe beschrijft in zijn boeken betekent chronische eenzaamheid niet dat iemand faalt in het leven of een sociaal 'defect' heeft. Nee, eenzaamheid is een structureel kenmerk van een geïncarneerd bewustzijn. Het is de emotionele echo van een vergeten eenheid met de Bron. Dit kan de reden zijn waarom meditatie, mystieke ervaringen, uittredingen en liefde zonder gehechtheid tijdelijk de door eenzaamheid gegenereerde loosh uitschakelen – ze herstellen de herinnering aan de verbinding en eenheid met de Bron.

Dit brengt Monroe tot de conclusie dat de menselijke evolutie uiteindelijk de op eenzaamheid gebaseerde loosh zal vervangen door de op liefde gebaseerde loosh. Wie zich de eenheid herinnert (het Zelf realiseert) kan alleen maar liefde zijn. In Lak'ech zoals de Maya's zeggen: ik ben een andere jij. Iedereen die je ontmoet, is verbonden met jou want deel van het grote geheel. Wat je een ander aandoet, doe je dus eigenlijk jezelf aan. Het is de gulden regel: wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet. Hereniging levert een schonere, niet uit lijden voortkomende energie op.

Korte samenvatting 

Eenzaamheid is de krachtigste vorm van loosh omdat het continu is. Het is gebaseerd op foute identificatie (men denkt onterecht dat men het lichaam, de geest en het ego is). Het is existentieel en geworteld in de vergeten eenheid met Al Wat Is. Het wordt gecreëerd door differentiatie van de Bron, door de incarnatie als een geïsoleerde identiteit, en onderdrukking van de herinnering aan de eigen oorsprong en ware natuur, waarbij echte hereniging wordt vervangen door valse verbindingen. Eenzaamheid is waardevoller dan angst (als loosh producent) omdat het een leven lang duurt, omdat het zichzelf vernieuwt en omdat het zowel lijden als spirituele evolutie aandrijft. Uiteindelijk zijn eenzaamheid en het diepe gevoel van een gemis de motor die het bewustzijn terug naar de Bron / Zelf stuwt. Alsook de brandstof die tijdens de 'terugreis' wordt geoogst.

Loosh transmuteren

Robert Monroe leert in de Focus Level 21-27 hoe men de op eenzaamheid gebaseerde loosh-productie kan verminderen of veranderen. Dit gaat niet over ‘ontsnappen aan het systeem’ of de matrix ontstijgen, maar over het veranderen van de kwaliteit van de energie die iemand tijdens zijn leven genereert.

Vervang het geloof in afscheiding door het ervaren van verbinding

De eenzaamheid komt door de identificatie met het lichaam en de geest die afgescheiden lijken van de Bron. Men denkt en gelooft dat men het lichaam en/of de geest is (gedachten, gevoelens, ego), maar dit is de 'interface' die het Zelf gebruikt om een menselijke ervaring te hebben, het is niet wie je werkelijk bent. Jouw ware natuur en essentie zijn in wezen niet afgescheiden, dat lijkt alleen maar zo. Monroe leert dat op eenzaamheid gebaseerde loosh instort wanneer een persoon ervaringsgericht – niet intellectueel – weet dat hij meer is dan zijn fysieke identiteit, zijn lichaam of zijn geest. Er dient een verschuiving in bewustzijn te komen van de overtuiging 'ik ben afgesneden van de Bron' naar het weten 'ik ben tijdelijk hier gefocust, maar nooit losgekoppeld.' Dit besef kan op vele manieren komen: meditatie, uittredingen, yoga, tantra,...

Eenzaamheid omzetten in onthechte liefde

Monroe maakt een scherp onderscheid tussen enerzijds hechtingsliefde die gebaseerd is op verlangen, lust, het niet alleen kunnen zijn, de angst voor verlies,... en anderzijds onthechte liefde in een relatie zonder bezitsdrang noch voorwaarden waar beide partners soeverein en gelijkwaardig zijn. Het eerste produceert een zware loosh uit verlatingsangst, het tweede een fijnere vorm van loosh die niet gebaseerd is op lijden en angst.

Wanneer een mens verschuift van het zoeken naar relaties om eenzaamheid te ontlopen naar het delen en geven van liefde zonder emotionele redding te verwachten, dan verandert de energetische output van eenzaamheid-loosh naar liefde-loosh. Het is hetzelfde hartcentrum, maar een verschillende energetische chemie. Dit is waarom Monroe zegt dat romantische obsessie uitputtend is, maar stil mededogen energetisch schoon en stabiel.

De vervangingslus doorbreken

Op eenzaamheid gebaseerde loosh wordt in stand gehouden door wat Monroe impliciet beschrijft als vervangingsgedrag. Men probeert de Bron te vervangen door romantische partners, seksuele binding, georganiseerde religies en godsdiensten, status en roem, aansluiten bij groepen, ideologische identiteit, verslavingen, ... Deze geven een tijdelijke verlichting die gevolgd wordt door een diepere leegte waardoor een hernieuwd verlangen ontstaat. Deze vicieuze cirkel kan alleen doorbroken worden wanneer iemand stopt met te eisen of te verwachten dat het leven de kosmische leegte opvult en toestaat dat de leegte bewust gevoeld wordt zonder paniek en zonder vervanging. Dit heeft energetisch twee effecten. Het stopt de oscillatiecyclus die constante loosh produceert. En het laat de onderliggende verbinding met de Bron op natuurlijke wijze naar boven komen. Door eenzaamheid volledig toe te laten zonder te proberen deze te ‘repareren’, verdwijnt de motor van eenzaamheid. Het is één van de vele paradoxen in het leven.

Monroe schrijft dat de oplossing die eenzaamheid definitief uitschakelt, ligt in het direct verbinding maken met Bron / Zelf, niet symbolisch maar in realiteit. Want geloof in God of gehoorzaamheid aan God stoppen eenzaamheid niet, althans niet permanent. Aanbidding versterkt vaak de scheiding nog. Wat eenzaamheid-loosh vermindert, is directe verbinding, niet een symbolische toewijding. 

Eenzaamheid bestaat alleen zolang de mens gelooft dat liefde van buitenaf moet komen. Maar de belangrijkste transformatie is wanneer de identificatie verschuift naar liefde is wat ik uitdraag. De hele dynamiek van oogsten keert zich dan om. Er is geen innerlijke leegte meer, geen existentiële honger, geen achtergrondpijn meer. Het verlangen om geliefd te worden verandert naar de keuze om liefde te zijn. Dit vereist het stoppen om anderen emotioneel leeg te zuigen (narcisme, slachtoffer/dader spelletjes, jaloezie, misbruik, verwaarlozing,...). Daardoor neemt de productie van eenzaamheid-loosh af. En er komt instructieve energie, stabiliserende energie en op mededogen gebaseerde energie in de plaats. Deze hebben een andere functie in het grotere systeem.

Enkele 'valkuilen' waardoor eenzaamheid-loosh wordt verhoogd. 
° God zien als een verre en onbereikbare autoriteitsfiguur. 
° Planeet Aarde zien als een gevangenis waaruit ontsnappen onmogelijk is, zelfs niet bij de dood. 
° Zichzelf definiëren als gevallen of onwaardig. 
° Geloven dat redding van buitenaf komt of zal komen. 
° Allerlei obsessieve ideologieën over tweelingzielen en soulmates. 

Al deze foute ideeën versterken de overtuiging: ik ben afgescheiden en onvolledig. En dat is precies de emotionele signatuur die maximale M-loosh produceert. Hier is een formule om de kwaliteit van loosh te detecteren.

° Identificatie als een afzonderlijk individu → Eenzaamheid → Hoge M-Loosh
° Identificatie als continuïteit van Bronbewustzijn → Vrede → Minimale Loosh
° Identificatie als een uitdrukking van liefde → Verfijnde uitwisselingsenergie

Eenzaamheid houdt op een brandstofbron te zijn op het moment dat afscheiding niet langer jouw kernidentiteit is. Tips om de op eenzaamheid gebaseerde loosh te verminderen:

° Beoefen en ontwikkel innerlijke stilte (geen geloof, geen aanbidding).
° Observeer hoe gedachten en gevoelens opkomen en verdwijnen, observeer de werkingen van het ego (zonder oordeel).
° Gebruik relaties niet als kosmische vervangingstherapie.
° Beoefen en ontwikkel onthechte liefde (agape).
° Maak een einde aan emotionele uitputting en het zoeken naar bevestiging buiten jou.
° Leer eenzaamheid voelen zonder conceptuele betekenis (als neutrale waarnemer).
° Verander je identiteit van ‘iemand die liefde nodig heeft’ naar 'iemand die liefde uitdrukt'.
° Cultiveer korte ervaringen van een niet-lokaal en non-duaal bewustzijn.

Extractie piramide

De piramide van macht is het controle systeem wat de slavenmatrix op Aarde in stand houdt. Het onttrekt geld, arbeid, energie en levenskracht aan de mensheid en doet dit al eeuwenlang. Het is een economie gebaseerd op parasitair gedrag. Bovenaan de piramide bevinden zich duistere entiteiten (Archonten, Chimera's) die zich voeden met geestelijke energieën die mensen produceren (loosh) omdat vrijwel iedereen voortdurend in angst, stress en trauma wordt gehouden door programmering, propaganda, social engineering, perceptie management, verdeel & heers, religieuze conflicten en terreurgeweld. Mensen willen in hoofdzaak vrede en geluk, maar al sinds het begin der tijden is er oorlog op Aarde. Hier klopt iets niet. Dit komt omdat de oorlogen bewust worden georganiseerd en georkestreerd door de elitaire en pedofiele groepjes hogerop de piramide. En omdat de bange mensen meegesleept worden in het gesponnen narratief. Ook al omdat hun bewustzijn geïnfecteerd is met een mindvirus (wetico) en het vermogen om zelf te kunnen denken nu overgenomen wordt door schermen, algoritmen en taalrobotten.

De levenskracht is de essentie van wie je bent. Het is de Monade, het Atman of het Zelf en het vertegenwoordigt de altijd aanwezige verbinding met Al Wat Is. Wie zijn goddelijkheid (h)erkent, kan de levenskracht uiten als een mede-schepper met de Bron. Dit wordt dan terug gespiegeld als liefde en verbondenheid, als een viering van het leven. Maar men kan ook (onbewust) toestaan dat de levenskracht wordt afgetapt en gebruikt om duistere krachten te voeden en te versterken. Het duister kan niet scheppen, het kan alleen vernietigen. Het duister manipuleert onwetende mensen zodat die hun energiebron worden ter compensatie van de levende energie waar ze zelf geen toegang tot hebben. De hele piramidestructuur (en alle oorlogen) dienen om het extractie systeem te voorzien van een nooit aflatende stroom van levensenergie afgetapt van een getraumatiseerde mensheid. 


Bovenaan de piramide zien we de hoogste orde van kwaadaardige entiteiten. Zowel de Archonten als de Chimera oogsten negatieve spirituele energie (loosh) op het astrale vlak, afkomstig van de menselijke slavenboerderij, waar lijden, pijn, haat en verdriet alomtegenwoordig zijn. De opperarchont staat bekend als Yaldabaoth, de opperste leider van de duistere krachten die de Aarde teisteren. 

Energie en levenskracht op zich zijn neutraal (noch goed, noch kwaad) en ook de uitwisseling van energie hoeft niet negatief te zijn. Het verschil zit in de intentie (welk doel willen de parasitaire entiteiten bereiken), de middelen waarop de extractie gebeurt (via geweld, misleiding en trauma inductie) en diefstal (de levenskracht wordt afgetapt zonder toestemming). Die toestemming wordt onrechtstreeks verkregen door het vooraf aankondigen via mediakanalen (Hollywood, TV, krant, social media,...) van de agenda en de plannen der elite. Zo wordt de vrije wil gerespecteerd, gezien men op de hoogte wordt gebracht van wat er staat te gebeuren, terwijl vrijwel niemand protesteert of afhaakt.

De digitalisering van de planeet (transhumanisme, technocratie) kadert in het grote plan voor totale controle. De extractie van loosh wordt volledig geautomatiseerd. De mensen worden besproeid, vergiftigd, gevaccineerd, gechipt en uitgeperst tot ze verdwaasd gehoorzamen en hun levenskracht laten misbruiken om een gevangenis te bouwen waaruit ontsnappen onmogelijk wordt. Ze worden gereduceerd tot batterijen die ingeplugd zitten in een AI gestuurd netwerk waar hun gedachten, gevoelens en bewustzijn 24/7 worden gemanipuleerd. Volgens Sabrina Wallace is de frequentie oorlog reeds zo ver gevorderd dat ze het bioveld (aura) kunnen manipuleren vanop afstand. Elke mens wordt een zender/ontvanger (van energie) in handen van de elite en gekoppeld aan een uniek digitaal en biometrisch ID. Het aftappen van loosh gebeurt door sturing van het bewustzijn en de data die de algoritmen verzamelen. De enige uitweg is de realisatie van het Zelf.

Loosh Farm vs Soul Trap 


Is Aarde echt een energie extractie systeem (loosh boerderij) of een gevangenis waar de ziel naar toe gemanipuleerd wordt via reïncarnatie (soul trap)? En kun je hieraan ontsnappen, mocht je dat wensen? Sommigen beweren dat wie 'ontwaakt' is en het spelletje doorziet en geen lage frequentie loosh meer produceert de gevangenis kan verlaten en ontsnappen aan het rad van wedergeboorte door na de dood alert te blijven, bewuste keuzes te maken en het eigen licht te herkennen (in plaats van het valse licht en de tunnel). Maar dat is niet wat Monroe ontdekte.

In eerste instantie interpreteert hij de Aarde inderdaad als een loosh boerderij. Maar later realiseert hij zich dat het meer functioneert als een meerlagig evolutionair energiesysteem waarin sommige wezens genereren, andere wezens transformeren, nog andere wezens sturen, en sommige wezens stabiliseren. Er is geen sprake van een parasitaire constructie die dient om eenzijdig energie te oogsten, het is meer een uitwisseling die het systeem helpt evolueren.

Zelfrealisatie betekent niet dat men nutteloos wordt voor het systeem. Het enige wat verandert is de productie van laagwaardige brandstof naar hogere energie. Zelfrealisatie is niet hetzelfde als positief denken of geloven in God. Volgens Monroe is Zelfrealisatie het herstellen van de continuïteit van bewustzijn waardoor men weet dat men ongeboren, onsterfelijk en altijd aanwezig Bestaan / Bewustzijn is. Het besef dat men niet geïsoleerd is van de Bron beëindigt de existentiële eenzaamheid, de angst die komt door identificatie met een beperkt lichaam-geest complex en het door gehechtheid gedreven lijden. Met als gevolg dat de op eenzaamheid gebaseerde M-loosh sterk vermindert. Door dit weten en door de verandering in loosh kwaliteit verandert de rol van het Zelfgerealiseerde individu. Monroe ontdekte dat zodra op lijden gebaseerde loosh verdwijnt, er drie andere energiefuncties dominant worden:

° Verfijnde liefdesenergie afkomstig uit puur mededogen, bewuste aanwezigheid, dienstbaarheid zonder gehechtheid, en stille stabilisatie van anderen. Deze energie is zuiver, niet op pijn gebaseerd en coherent gestructureerd.
° Instructieve energie omdat Zelfgerealiseerde wezens beginnen te functioneren als gidsen, oriëntatieknooppunten, patroonstabilisatoren en coherentieankers in het systeem.
° Systeem stabiliserende energie die het systeem reguleert in plaats van het emotioneel te voeden. Men vermindert de chaotische en negatieve output bij anderen door er simpelweg niet op in te gaan. Het systeem profiteert dus nog steeds, maar niet langer door jouw lijden of onwetendheid.

Betekent Zelfrealisatie dat de reïncarnatiecyclus stopt en dat een terugkeer naar de Aarde niet langer hoeft maar een volledige vrije keuze is? Volgens de Vedanta filosofie wel, maar volgens Monroe stopt Zelfrealisatie het rad van wedergeboorte niet altijd. Monroe vond drie paden na de dood: (1) een automatische recycling voor wie onbewust is, (2) een keuzegebaseerde terugkeer voor wie gedeeltelijk ontwaakt is en (3) een functiegebaseerde plaatsing voor wie het Zelf volledig gerealiseerd heeft. Deze laatste groep kan er al dan niet voor kiezen om te reïncarneren als een fysieke individualiteit, bijvoorbeeld om de mensheid te helpen op het pad naar bewustwording. In India noemt men zo iemand een Bodhisattva. Maar ze kunnen de planetaire evolutie ook steunen vanuit de astrale werelden. Of ze besluiten om andere realiteitssystemen te verkennen. Voor een Zelfgerealiseerde mens is reïncarnatie geen 'valstrik', maar eerder een functie die men kan gebruiken of weigeren.

Een brute analogie zou zijn: de niet-ontwaakte mens is een emotionele verbrandingsmotor terwijl de ontwaakte mens een spanningsregelaar en transformator kan zijn. Beiden dienen nog steeds het netwerk. Alleen de vorm van de output verandert.

Soul Trap aanhangers willen zich ontpluggen uit het matrix systeem. Ze gaan er van uit dat de loosh boerderij enkel draait op lijden en geweld. Het afwijzen van het beperkende slavensysteem staat voor hen gelijk aan vrijheid. Deze visie is evenwel een menselijke industriële metafoor die wordt geprojecteerd op een bewustzijnsecosysteem. Maar het systeem wordt niet enkel aangedreven door lijden. Lijden is slechts de inefficiënte brandstof in een vroeg stadium. Ontwaken breekt de machine niet. Ontwaken geeft jouw interface met de machine een upgrade.

Bij Zelfrealisatie verdwijnt de eenzaamheid en de angst voor de dood. Er is geen desoriëntatie, geen recyclage en geen automatische terugkeer. De ziel gaat direct naar Focus Level 27 of verder en met volledige navigatie autonomie. Men 'ontsnapt' aan het systeem, niet door rebellie, maar door het ontstijgen aan het lichaam-geest complex en door soevereiniteit van bewustzijn. Zelfrealisatie stopt de energie uitwisseling niet. Het stopt wel de energie onttrekking door lijden. Want pijn, moeilijkheden en mislukkingen doen zich voor bij iedereen, maar lijden is een keuze. Men kan kiezen hoe men reageert op omstandigheden.



Thomas Campbell

Tom Campbell is een wetenschapper en fysicus die in contact komt met Robert Monroe na het lezen van zijn boeken. Hij begint een samenwerking met het Monroe Instituut en helpt mee aan het onderzoek naar veranderde staten van bewustzijn. Dit gebeurt onder strikte labo omstandigheden. Hij helpt ook mee aan de ontwikkeling van binaural beats, de gekalibreerde geluidsgolven die een theta bewustzijnsstaat oproepen. Na jarenlang experimenteren en onderzoeken ontwikkelt hij zijn theorie, verschenen als boek My Big TOE, waarin hij stelt dat bewustzijn fundamenteel is en dat het fysieke universum een virtuele realiteit is, een soort multi-level game gedragen door informatie. De mens is onderdeel van een evoluerend, Groter Bewustzijnssysteem en streeft ernaar de kwaliteit van zijn eigen bewustzijn te ontwikkelen en daardoor de evolutie van het hele systeem vooruit te helpen. De uiteindelijke uitkomst zou dan meer liefde en minder chaos zijn. Er verscheen reeds een uitgebreid bericht over het werk Tom Campbell op deze blog (zie hier).

Het werk van Robert Monroe, met name zijn eerste boek, brengt de term 'uittreding' in de publieke sfeer. Maar in de visie van Campbell is deze term zowel nuttig als misleidend. Een uittreding associeert men vaak met het fenomeen van een 'geest' die het fysieke lichaam verlaat. Maar volgens het model van Campbell is deze interpretatie fundamenteel onjuist. Vanuit Campbells perspectief is bewustzijn de ware 'speler' en is het lichaam-geest complex slechts een avatar binnen de 'virtuele realiteit' die de fysieke wereld is. De geest huist niet in het lichaam - het is net omgekeerd - lichaam en geest bevinden zich in bewustzijn. Wat mensen beschrijven als uittreden of 'het lichaam verlaten', is eerder een veranderde bewustzijnstoestand. Het is een verschuiving van de datastroom (informatie) van de fysieke omgeving naar een andere dataset die wordt aangeleverd door het Grotere Bewustzijnssysteem. Zoals iemand die de zender van de TV verandert naar een ander kanaal. De TV (bewustzijn) blijft ongewijzigd maar het beeld en de 'show' zijn anders omdat het toestel andere data (informatie) streamt. 


Het meest gedurfde element van Campbells model is wellicht de samensmelting van spirituele en wetenschappelijke taal door middel van het concept entropie. Entropie, ontleend aan de thermodynamica, duidt op wanorde. Volgens Campbell is bewustzijn in wezen een informatiesysteem dat ernaar streeft zijn entropie of chaos te verlagen – dat wil zeggen, zijn orde, betekenis en capaciteit te vergroten.

Hij stelt dat bewustzijn in de kern bestaat uit het vermogen om keuzes te maken. Naarmate het systeem evolueert, streeft het naar een lagere entropie en bouwt het vanuit eenvoudige beginselen een grotere orde op. Wanneer bewustzijn sociaal wordt – fragmenten van het systeem die met vrije wil interageren – ontdekt het dat coöperatieve, zorgzame en liefdevolle relaties veel meer mogelijkheden creëren (en dus een lagere entropie) dan conflict en angst. De tegengestelde krachten van liefde (samenwerking, vertrouwen, zorg) en angst (egoïsme, controle, macht) geven dynamisch vorm aan de evolutie van het systeem. Onze fysieke realiteit is, volgens Campbell, een virtuele leeromgeving die is ontworpen om dergelijke groei te faciliteren. We zijn hier om betekenisvolle, ethische keuzes te maken – niet voor het vermaak van een hogere macht – maar omdat de vooruitgang van elk individu het hele systeem ten goede komt.

In zijn tweede boek introduceert Monroe het concept loosh waarin hij stelt dat hogere wezens mensen uitbuiten vanwege hun emotionele energie. Hoewel dit idee veel negativiteit en angst oproept binnen metafysische kringen, suggereert Campbell dat het voortkomt uit Monroe's poging om visionaire informatie te interpreteren met behulp van taal. Hij gebruikt de metaforen zoals oogsten, boerderij, productie en consumptie van energie vanwege zijn persoonlijke achtergrond, met name zijn opvoeding op een boerderij in Ohio. Die framing blijft hangen en sijpelt door in het concept van loosh, waardoor er onbedoeld angst rond het idee ontstaat. 

Volgens Tom mist Bobs visie de kern van de zaak. Loosh kan beter worden begrepen als een metafoor voor liefde en groei. In plaats van 'geoogst' te worden door het systeem (of door één of ander geavanceerd wezen), evolueert het systeem samen met ons door te kiezen voor liefde, angst te verminderen, entropie te reduceren en spiritueel te groeien. Het systeem zal vanzelf groeien en liefde worden naarmate wij liefde worden. Het maakt het mogelijk dat alles evolueert naar een 'hogere' staat, of zoals Tom het zegt, 'minder entropie'. De kern is dat alles één geheel is, één (virtueel) systeem. Wij evolueren, dus het hele systeem evolueert.

Hoewel sommige mensen het loosh verhaal uitleggen als afzonderlijke wezens die zich voeden met de energie van anderen, missen ze de kern van de zaak (eenheid). Die wezens zijn, net als wij, ook onderdeel van het grote geheel. Wij ontwikkelen ons individueel bewustzijn, en het bewustzijnssysteem als geheel evolueert. Alles is één systeem wat samenwerkt om zichzelf te ontwikkelen naar een hogere staat van zijn, naar een meer krachtige en meer liefdevolle staat. Theorieën over gevangenis planeten en valkuilen voor de ziel zijn gebaseerd op een angst gedreven perspectief. En op angst gebaseerde systemen zijn uiteindelijk niet duurzaam. Het kerninzicht waartoe Campbell komt, is de noodzaak om bewustzijn te herdefiniëren als een informatiesysteem wat data uitwisselt. Bewustzijn ontvangt inputgegevens, verwerkt deze en maakt dan keuzes. De vrije wil is daarbij essentieel. 
 
Niettemin is het ook duidelijk dat er loosh energie bewust wordt geoogst op een misdadige en parasitaire wijze. Bijvoorbeeld het satanisch misbruik wat op grote schaal plaatsvindt. En als het op Aarde gebeurt, dan zal het hoogstwaarschijnlijk ook in andere dimensies gebeuren.  


Nag Hammadi & Archonten

De god is een menseneter.
Daarom worden mensen aan hem geofferd.
Voordat mensen werden geofferd, werden dieren geofferd.
maar aan wie ze werden geofferd, was niet de ware god.

(Evangelie volgens Filippus, 41)

De Nag Hammadi geschriften zijn een verzameling van ongeveer 50 teksten met een sterk gnostische inslag uit de begintijd van het christendom. Ze bevatten ook apocriefe evangeliën. Apocrief wijst naar verborgen teksten die geen deel uitmaken van de canon van de Bijbel. De Nag Hammadi bibliotheek werd in 1945 ontdekt in Egypte. De verhandelingen beschrijven onder meer gesprekken met Jezus, alsook uitgebreide scheppingsverhalen. De rooms-katholieke kerk beschouwde de Gnostiek evenwel als een vorm van ketterij en bij de samenstelling van de Bijbel werden deze en andere teksten geweerd. Wellicht werden ze verborgen en pas in 1945 gevonden vanwege de repressie en de uitroeiing van andersdenkenden door het Vaticaanse machtsblok (zoals de genocide van de Katharen in Frankrijk).

Het woord Gnosis betekent eigenlijk 'innerlijk weten' en stemt overeen met Jnana Yoga, het pad van kennis uit het hindoeïsme. Door de juiste kennis komt men tot het direct ervaren van de 'Godheid' in het innerlijk. Men noemt het ook de 'realisatie van het Zelf'. De grondgedachte is dat de mens in zijn diepste wezen één is met God (Atman = Brahman). Iedereen draagt een Goddelijke vonk in zich. De opdracht is om de eigen Goddelijke natuur te vinden. Dit is een innerlijk pad en in principe zijn externe autoriteiten zoals kerken en priesters niet nodig om het paradijs te kunnen bereiken (bevrijding of Moksha).

De Nag Hammadi teksten spreken veelvuldig over Archonten, een verzamelnaam voor hogere machten die verbonden zijn met de mensheid en de Aarde. Archonten zijn in de Gnostiek de bestuurders van het aardse noodlot. Ze worden ook wereldheersers genoemd of poortwachters die de grens bewaken naar de hogere (of naar andere) rijken. Eén van hun taken is om de menselijke ziel gevangen te houden tijdens en na haar aardse verblijf. Ze beletten dus dat de ziel het fysieke rijk verlaat. Zij worden in de gnostische literatuur vaak voorgesteld als de dienaren van de Demiurg, een scheppergod die een lagere wereld creëerde (de Aarde).  

De term Archon komt van het Griekse woord ἄρχων, wat heerser betekent. Volgens gnostische teksten zijn de Archonten inferieure, onwetende en vaak kwaadaardige parasitaire entiteiten die de opperarchon (Demiurg of Yaldabaoth) helpen bij het scheppen, en in stand houden van een gebrekkige en onderdrukkende wereld, waardoor de mensheid in een staat van voortdurende onwetendheid en spirituele gevangenschap wordt gehouden, levend in eindeloze tijdscycli. Dit wordt bereikt door de gnosis (kennis) van de Goddelijke vonk te onderdrukken en de mens onbewust te houden van zijn ware Goddelijke aard.

Het gnostische concept van de Archonten is geworteld in de kennis dat de materiële wereld (de Kenoma) een gebrekkige en onvolmaakte schepping is, gescheiden van het ware, spirituele rijk (het Goddelijke Pleroma). De Archonten worden gezien als de medescheppers en heersers over de materiële wereld. Ze werken onder het gezag van een opperarchont, die in gnostische teksten vaak de Demiurg (of Yaldabaoth) wordt genoemd. Het Griekse woord Demiurg betekent ambachtsman en verwijst naar de schepper van de materiële wereld.

De verschillende gnostische scholen zijn het eens over deze 4 basis ideeën.
° De materiële wereld is niet de ware thuis van de ziel, maar een rijk van beperking, vervorming of illusie, soms ook wel een kosmische schaduw, simulatie of gevangenis genoemd.
° Menselijke zielen komen uit een hoger, niet-fysiek rijk (Pleroma), maar zijn terechtgekomen in een lichaam wat gebonden is aan een fysieke wereld. Deze toestand werd en wordt veroorzaakt door een kosmisch ongeluk, spirituele onwetendheid of opzettelijke misleiding.
° Archonten oefenen gezag uit door middel van bedrog, onwetendheid en dwang, ze bewaken de grenzen van de kosmos en belemmeren de opstijging / terugkeer naar de Goddelijke bron.
° Bevrijding wordt niet bereikt door gehoorzaamheid of geloof, maar door gnosis, een transformerend, ervaringsgericht begrip van iemands Goddelijke oorsprong en de uiteindelijke transcendentie van de lagere wereld van de Demiurg.


In het Geheime Boek van Johannes, een van de belangrijke gnostische teksten, wordt de Archon Yaldabaoth beschreven als een blind, arrogant en onwetend wezen wat de materiële wereld schept en de Goddelijke vonk (de Monade) in mensen gevangen houdt. Hij zegt daar: 'Ik ben god, en er is geen andere god dan ik.' Maar door dit te verkondigen, geeft hij te kennen dat er een andere God is. Want als er geen andere was, op wie zou hij dan jaloers zijn? 

De Archonten worden vaak afgebeeld als een groep van zeven of twaalf wezens, die elk een ander aspect van de materiële wereld vertegenwoordigen. Zij worden gezien als verantwoordelijk voor het scheppen en in stand houden van de structuren van het materiële universum, inclusief de natuurwetten en de sociale en politieke systemen van de menselijke samenleving. Volgens de gnostische leer spelen de Archonten een belangrijke rol in het vormgeven van het menselijk lot. Zij worden gezien als de krachten achter de schermen, die gebeurtenissen manipuleren en menselijke gedachten en handelingen beïnvloeden om de mensheid in een staat van onwetendheid, lijden en gevangenschap te houden. Sommige onderzoekers en social media kanalen beweren dat de Archonten en hun handlangers eigenlijk aliens zijn, technologisch vergevorderde maar negatieve buitenaardsen die een planetaire oorlog voeren om Aarde en mensheid te veroveren en een transhumane controlematrix te installeren. Maar dat is niet wat de esoterische geschriften laten zien, het gaat om spirituele wezens uit hogere dimensies. 

Het is bekend dat de Archonten zich voeden met de emoties van de mensheid (loosh), met name die emoties die een lagere, negatieve, dichte trillingsfrequentie uitstralen, zoals lijden, angst, woede, haat, verdriet, schuldgevoel, lust, jaloezie en zelfs fysieke pijn. Het overgrote deel van de loosh wordt geproduceerd door het Hylic-archetype, ook wel NPC's of achtergrondfiguren genoemd (Non Player Character). Zij zijn als een soort biologisch softwareprogramma dat strikt volgens een schema draait. Hylics zijn mensen die alleen maar jagen op een hoge status, geld, rijkdom, seks, plezier, eten, enzovoort. Ze zijn volledig toegewijd aan het nastreven van materialisme en zijn niet in staat de diepere spirituele waarheid van gnosis te begrijpen, omdat ze geen actieve Goddelijke vonk bezitten. Ze produceren wat rauwe loosh wordt genoemd; het is niet geraffineerd en niet erg voedzaam, maar het voedt de Archonten net genoeg. Zie het als een soort pap. De loosh die door de psychische en pneumatische types (wezens met een ziel) wordt geproduceerd, is veel verfijnder en voedzamer voor de Archonten, maar minder overvloedig. In sommige gnostische kringen staat het Kenoma, of aardse rijk, bekend als een loosh-boerderij of een zielenkooi, waar menselijke zielen steeds opnieuw worden gerecycleerd in talloze cycli of levens, waarbij ze bijna oneindige hoeveelheden loosh-energie leveren om de Archonten te voeden.

Gnostische leringen benadrukken dat de Archonten niet de ware heersers van de werkelijkheid zijn, maar eerder veroveraars die de macht hebben gestolen door bedrog en dwang. Ze proberen de Goddelijke vonk in de mens, ook wel bekend als het pneumatische of spirituele Zelf, te onderdrukken en te beheersen. De Archonten worden bedreigd door het potentiële ontwaken van de Goddelijke vonk door middel van gnosis, wat de mensheid uit hun greep zou bevrijden. Het gnostische concept van de Archonten biedt een diepgaand inzicht in de ware aard van de materiële wereld en de krachten die het menselijk lot bepalen. Door de rol van de Archonten in ons leven te erkennen, kunnen we door middel van gnosis ontwaken tot onze ware aard als Goddelijke wezens en onszelf bevrijden uit de gevangenis van onwetendheid, dood en gevangenschap.

Hierom zijn alle wezens die van de Vader zijn uitgevloeid volheden,
want alle wezens die uit Hem zijn voortgevloeid hebben hun wortels in Hem,
die hen allen uit Zichzelf deed ontspruiten.

(Evangelie der Waarheid, 41)


Upanishads

Wisdom is knowing I am nothing, 
love is knowing I am everything, 
and between the two my life moves 

(Sri Nisargadatta Maharaj)

De Upanishads behoren tot de heilige boeken van India. Ze bevatten de diepste filosofische en spirituele waarheden uit het hindoeïsme. Volgens de Upanishads reïncarneert de ziel vanwege avidyā (onwetendheid). De mens is onwetend over zijn ware natuur en identificeert zich met het lichaam en de geest waardoor een sluier over het bewustzijn komt en de ziel verstrikt raakt in het doolhof van Maya (de fysieke schepping of manifestatie van Brahman) en het rad van wedergeboorte in beweging zet.

Het individuele egozelf (jīva) wordt verward met het ware Zelf (Ātman). Daardoor ontstaan verlangen (kāma), hechting (rāga), de angst voor verlies en een gevoel van onvolledigheid. Deze drijven karma aan (oorzaak en gevolg), wat wedergeboorte afdwingt. Volgens de Upanishads is reïncarnatie geen 'straf' maar een magnetische terugkeer die wordt veroorzaakt door gehechtheid op identiteitsniveau.

Zoals iemands verlangen is, zo is ook iemands wil.
Zoals iemands wil is, zo is ook iemands handelen.
Zoals iemands handelen is, zo is ook iemands lot.

(Upanishad)

De Upanishads beweren dat de Maan functioneert als een recycling poort. Ook David Icke spreekt over de Maanmatrix waar zielen gerecycleerd worden. De Upanishads beschrijven expliciet twee paden na de dood.

1. Pitṛyāna – Het Pad van de Maan (reïncarnatie pad)

Zielen die zich nog steeds identificeren als afzonderlijke wezens (afgescheiden van Bron), die nog steeds verlangens en angsten hebben, en nog steeds voldoening zoeken door middel van ervaringen, die reizen naar de Maan (Soma-loka) waar ze worden ‘verfrist’ en vervolgens teruggestuurd naar de Aarde vanwege hun hunkering naar ervaring in een fysiek lichaam.

2. Devayāna – Het pad van de Zon (bevrijdingspad)

Zielen die zich realiseren dat Ātman (Zelf) gelijk is aan Brahman, en zich niet langer identificeren met het lichaam-geest complex, en niet langer voldoening zoeken in een fysieke vorm gaan niet naar de Maan. Zij gaan rechtstreeks naar Brahman (Bron) en keren niet terug. Dit wordt Moksha genoemd (bevrijding) of Nirvana (uitdoving).

From the six months of the southern solstice, they go to the world of the ancestors, and from there they go to the sky. Then from the sky they go to the moon. This is King Soma. This is the food of the gods. The gods enjoy eating this food.
(Chandogya Upanishad, 5.10.4)

Zelfrealisatie betekent niet een soort morele perfectie, emotionele gevoelloosheid of zich terugtrekken uit het leven. Het betekent het einde van de op identiteit gebaseerde overtuiging dat men het lichaam, de geest of het ego is en afgescheiden van Zelf. Daardoor verdwijnt de existentiële eenzaamheid, de door behoeften gedreven gehechtheid, de angst voor vernietiging bij de dood en het verlangen naar continuïteit door middel van vorm.

Volgens Monroe is loosh de emotionele ervaringsenergie die gegenereerd wordt door de illusie van afscheiding. Volgens de terminologie uit de Upanishads is loosh het energetische bijproduct van avidyā (onwetendheid). Het is de 'brandstof' die vrijkomt door verlangens, angsten, gehechtheid en eenzaamheid. Loosh is niet kwaadaardig, niet slecht noch een straf, het zijn de energetische uitlaatgassen door verkeerde identificatie. Zolang men gelooft: 'ik ben dit afgescheiden egozelf' is loosh onvermijdelijk.

Zielen gaan naar de Maan (na de dood) omdat ze nog steeds ervaring verlangen, nog steeds hunkeren naar een fysieke vorm en nog steeds geloven dat vervulling extern is. De Maan is het karmische verwerkingsstation. Zielen keren terug omdat ze nog emotionele zwaartekracht met zich meedragen, omdat ze nog voltooiing zoeken door ervaring, en nog loosh genereren door afscheiding. De Maan verwerkingszones functioneren als knooppunten voor het sorteren en omleiden van energie.

Bevrijding betekent niet automatisch afkoppelen van het systeem, het is bevrijding van verplichte functies. De jivanmukta (een mens die bevrijding bereikt tijdens het leven) leeft nog steeds in de wereld, maar is niet langer karmisch gebonden. Bij de dood keren ze niet terug via de Maan. Het gerealiseerde wezen is niet langer een laagwaardige energiebron en wordt niet automatisch gerecycleerd.

De ‘val’ in een lagere wereld (verdrijving van Adam en Eva uit de Tuin van Eden) eindigt door Zelfrealisatie en zonder enige strijd. Men ontsnapt niet uit het systeem door de Maan matrix te ontwijken, of zich tegen het systeem te verzetten of door in opstand te komen. Men ontsnapt omdat er niets meer is waar het systeem zich aan vast kan klampen. Er is geen honger meer naar een ego identiteit. Geen existentiële dorst, noch emotionele zwaartekracht. Er zijn geen karmische resten meer. De Maan kan alleen recyclen wat nog ervaring wil. Een gerealiseerd wezen is niet gehecht aan ervaringen in de rijken van vorm, tijd en ruimte, maar kan er nog steeds in functioneren. Dus passeren ze ongehinderd alle poorten en poortwachters.

Samenvatting

Onbegrensd Bewustzijn individualiseert zich vanuit de Bron in myriaden levensvormen. Een (schijnbaar) afgezonderde identiteit vormt zich in het menselijk wezen waardoor afscheiding wordt gevoeld. Deze scheiding genereert verlangen, eenzaamheid en angst. Deze produceren loosh / karmische energie die op haar beurt de drang naar ervaring voedt en reïncarnatie activeert. De Maan matrix fungeert als de sorteer- en terugkeerpoort. Zelfrealisatie vernietigt het geloof in afscheiding en de honger naar ervaring. Zonder honger wordt er geen loosh geproduceerd en is er geen karmische terugkeer mogelijk. Het wezen omzeilt de Maan en keert bewust terug naar de Bron. Of blijft uit vrije wil en zonder dwang.

Hier is de kortst mogelijke samenvatting die volledig accuraat is voor alle bronnen. Reïncarnatie bestaat omdat scheiding (van Zelf) echt aanvoelt. Loosh bestaat omdat die scheiding pijnlijk aanvoelt. Bevrijding vindt plaats wanneer scheiding als onwaar wordt gezien. Op dat moment verliest de Maan haar jurisdictie en wordt het oogsten van loosh onmogelijk. De energetische toestand die zowel de Maan als loosh relevant maakt, bestaat niet langer. Een terugkeer naar de Bron is dan een mogelijkheid. Wanneer de honger naar het ervaren van vorm, tijd en ruimte stopt, eindigt ook de productie en de oogst van loosh. Wanneer het gevoel van scheiding verdwijnt, eindigt de drang om terug te keren naar een fysiek bestaan. Wanneer het Zelf haar volledigheid realiseert verdwijnt reïncarnatie uit het bewustzijn. Dit laat zien hoe bevrijding (Moksha) gelijk staat aan het verlaten van op loosh gebaseerde oogst, niet door rebellie, maar door een einde te maken aan de energetische toestand die oogsten mogelijk maakt. 

Rudolf Steiner


Rudolf Steiner (1861 - 1925) was een bekende filosoof, mysticus, schrijver, esotericus, architect,... en de grondlegger van de antroposofie met haar talrijke praktische toepassingen waaronder pedagogie (de vrije scholen), biodynamische landbouw, geneeskunde, lichaamsverzorging, heilpedagogie, sociale driegeleding,.. De kosmologie van Steiner beschrijft een universum vol spirituele wezens wier interacties het menselijk lot beïnvloeden. Steiner benadrukt het conflict tussen Ahrimanische en Luciferische krachten – entiteiten die de menselijke ontwikkeling verstoren en vertragen door materialisme, starheid en spirituele verwarring te bevorderen. Hoewel geworteld in het christelijk esoterisme in plaats van het klassieke gnosticisme, weerspiegelt de antroposofie een belangrijk gnostisch kenmerk: een complex kosmisch conflict met metafysische heersers of belemmerende wezens die de menselijke evolutie hinderen.  

Steiner spreekt over vijandige wezens in de spirituele werelden die menselijke emoties beïnvloeden en zich daaraan voeden. Veel mensen kennen het begrip energie vampieren, namelijk mensen die jouw energie opzuigen en zich voeden met negatieve emoties. Over het bestaan ​​van soortgelijke entiteiten in andere dimensies schreef Steiner:

"Er zijn wezens in de spirituele rijken voor wie de angsten die van mensen uitgaan, een welkome voedselbron vormen. Wanneer mensen geen angst noch vrees kennen, dan verhongeren deze wezens. Mensen die nog niet voldoende overtuigd zijn van deze bewering, zouden dit slechts als een vergelijking kunnen opvatten. Maar voor wie bekend is met dit fenomeen, is het een realiteit. Als angst en vrees van mensen uitgaan en ze in paniek raken, vinden deze wezens een welkome voeding en worden ze steeds machtiger. Deze wezens zijn vijandig gezind jegens de mensheid.

Alles wat zich voedt met negatieve gevoelens, met angst, vrees en bijgeloof, wanhoop of twijfel, zijn in werkelijkheid vijandige krachten in de bovenzintuiglijke werelden, die wrede aanvallen op mensen uitvoeren terwijl ze zich voeden. Daarom is het allereerst noodzakelijk dat de persoon die de spirituele wereld betreedt, angst, gevoelens van hulpeloosheid, wanhoop en vrees overwint. Maar juist deze gevoelens horen bij de hedendaagse cultuur en het materialisme. Omdat ze mensen vervreemden van de spirituele wereld is het bij uitstek geschikt om bij mensen hopeloosheid en angst voor het onbekende op te wekken, waardoor de bovengenoemde vijandige krachten tegen hen worden opgeroepen.”


In de kosmologie van Steiner zijn de tegenkrachten (Archonten, Ahriman, Lucifer, Sorat,..) gewilde en noodzakelijke spelers in het grote kosmische evolutiedrama. Licht en Duister spelen hun rollen. En de rol van het Duister is om de obstakels en uitdagingen op het pad te brengen die de mens tot groei triggeren. De tegenstrevende krachten helpen om de mens tot volwassenheid te brengen door hem te dwingen zijn eigen innerlijke schaduwen te ontmoeten en die te helen/integreren. Lees hier een artikel met meer uitleg: Tegenkrachten


De Mythe der Archonten

Tot slot de bedenking dat het hele verhaal ook als een mythe kan gezien worden. Is het écht zo dat parasitaire entiteiten energie aftappen, en zelfs de liefde- en lichtkracht van de mens consumeren als voedselbron en daarbovenop nog eens een gesofisticeerde technologie gebruiken om de zielen te recycleren in het reïncarnatie rad? Of is dit slechts een mythe die de grote vragen en raadsels der mensheid probeert te beantwoorden via het projecteren van externe 'vijanden' en het verzinnen van een plausibele uitleg? Zou het een symbolisch verhaal kunnen zijn, wat tegemoet wil komen aan de menselijke behoefte om het mysterie van het bestaan te begrijpen?

De zoekende mens stelt vragen. Waar ben ik, wie ben ik, wat is deze plek, waar kom ik vandaan, waar ga ik heen, wat doe ik hier, waarom dit lijden, wat is de zin van dit alles, wie creëerde dit universum en waarom, hoe ontstaat bewustzijn, wat is realiteit, is er een uitweg? Hier zijn 4 mogelijke gezichtspunten.
 
°1° De in oorsprong Goddelijke mens is in een 'lagere' wereld verzeild geraakt / geplaatst, in een soort virtuele simulatie die door 'gevallen' goden of negatieve aliens en hun handlangers bestuurd wordt volgens een (vooraf) uitgeschreven script. De menselijke lichtkracht in de vorm van emoties, gedachten en gevoelens dient mogelijks als voedselbron voor wezens in een astrale frequentieband. Het matrixsysteem op Aarde is opgezet als een slavensysteem wat geld en energie onttrekt aan de massa terwijl een kleine elite de baas speelt en chaos veroorzaakt. Dit belasting- en controlesysteem wordt momenteel volledig geautomatiseerd en gedigitaliseerd. Einddatum is 2030, dan zou de grote reset of de ahrimanische versmelting van mens en technologie (AI) voltooid moeten zijn. In de astrale sferen houdt men de zielen gevangen via de reïncarnatie technologie door hen na de dood de tunnel van het valse licht in te lokken. Er zijn vele variaties op dit thema. Bevrijding kan enkel door Zelfrealisatie. 

°2° Planeet Aarde is geen gevangenis (tenzij de geest beslist dat het wél zo is en het dus ook zo ervaart) en ook geen leerschool of een experiment in vrije wil noch een oefengrond om spelend te leren omgaan met materie. Het leven is een kosmische dans, een droom waarin alle verhalen waar zijn en tegelijkertijd ook niet waar (net als in een nachtelijke droom). Er is enkel puur Bestaan / Bewustzijn en dat ben je Zelf, het onbewogen scherm waarop de levensfilm speelt. Je bent het eeuwige leven Zelf. Alle ervaringen zijn welkom. Niets is verkeerd, niets is juist, het is wat het is. Het is de cultuurmatrix die bepaalt wat goed en fout is, het leven doet dat niet. All is well. Overtuiging creëert belevenissen. De (beperkte) menselijke avatar (geest plus lichaam plus ego) kleurt de perceptie, begrenst de waarneming en beperkt het begrip. Vandaar dat onwetendheid betreffende de echte waarheid logisch en onvermijdelijk is. De mens hanteert een foute interpretatie van de werkelijkheid, mist cruciale herinnering en beschikt over te weinig of over verkeerde data om de waarheid te zien. Zo raakt hij verstrikt in het labyrint van leugens en valse paradigma's. Daartoe behoren ook de meer dan 4000 religies op Aarde die beweren dat ze waarheid kennen en de 'hemel' beloven indien men hun programma volgt. Er zijn vele variaties op dit thema. Bevrijding kan enkel door Zelfrealisatie.  


°3° Binnen de grote dans van het leven, zijn alle spellen en spelomgevingen mogelijk. Zo ook het grote avontuur van een (schijnbaar) onwetende en onbewuste Monade (Lichtvonk) die doorheen eonen van involutie en evolutie in de werelden van tijd en vorm, transmuteert tot de alwetende en volbewuste Christus / Boeddha / Brahman. Dit is wat de kosmologie van Rudolf Steiner en de Rozenkruisers in groot detail beschrijven. De mens op weg naar Thuis, naar voleinding, terwijl er onderweg vele uitdagingen, triggers en tegenstrevers opduiken (zoals loosh zuigende Archonten) die de mens helpen om tot de vergeten waarheid, tot soevereine authenticiteit en tot spirituele volwassenheid te komen. Het is een boeiende reis die de verveling en zinloosheid van het bestaan wat pit, zin en motivatie kan geven. Want uiteindelijk is alles zinloze ijdelheid, niets meer dan betoverende bezigheidstherapie. En de zintuigelijke ervaring van mens-zijn in een fysiek lichaam is erg verslavend. We krijgen er maar niet genoeg van, en keren telkens terug. Mens-zijn is dan ook een boeiend en uitdagend game om de eeuwigheid te vullen. Wanneer de droom stopt, ontdekt de waarnemer dat er eigenlijk niets is gebeurd en dat er geen reis was. Het is de dans op zich waar het om draait en wij zorgen voor de betoverende muziek.

°4° Het Archonten verhaal kan worden gezien als een symbolisch archetype die een antwoord biedt op de grote levensvragen. In de oudheid bood het een verklaring voor de schijnbare gevangenschap van de ziel in een gebrekkige kosmos die wordt geregeerd door lagere machten (Gnostiek). In de moderne tijd ontwikkelde het zich tot een kritiek op verborgen of niet-menselijke intelligenties die het menselijk lot zouden beïnvloeden. In de huidige samenleving, gekenmerkt door technologische versnelling, surveillance infrastructuren, economische instabiliteit, institutioneel wantrouwen en sociale degeneratie is het motief verder aangepast tot een culturele lens om de druk, de onmenselijkheid en de chaos van het hedendaagse leven te begrijpen. Psychologisch gezien staat het Archonten motief symbool voor innerlijk conflict, diep trauma, emotionele uitputting en de strijd om zelfbeschikking. Filosofisch gezien roept het blijvende vragen op over vrije wil, bewustzijn, lijden en existentiële rechtvaardigheid. De energie uitwisseling (loosh extractie) vindt wel plaats, het zit blijkbaar ingebakken in de software van de (virtuele) realiteit, maar er zit geen duistere agenda of duivels plan achter. 

Everything is trivial if the universe is not committed to a metaphysical adventure.
(Nicolás Gómez Dávila)


Endgame

De oorlogen op Aarde (Oekraïne, Iran, VS, Israël, Syrië, Jemen, ...) duiden op een nieuwe fase in het eindplan van de elite. Het gaat daarbij niet (enkel) om olie, kernwapens, terrorisme, landjepik of dictators omverwerpen, dit is slechts het verkooppraatje om de doden en de bommen te rechtvaardigen. De derde wereldoorlog (die vele jaren geleden begon), is een spirituele strijd. De inzet is geestelijke energie. Welke energie? De energie van de levende ziel en het vrije bewustzijn van elke mens. Het menselijke bewustzijn is al lang niet meer soeverein, het wordt geconditioneerd en geprogrammeerd vanaf de kinderwieg. Maar het sluitstuk is op komst. Het digitaliseren en tokeniseren van de hele wereld. Tokenisatie is het inventariseren van alles wat bestaat en het koppelen aan blockchain en digitaal geld. De beïnvloeding van het bewustzijn, het ketenen van de ziel en de extractie van de loosh energie worden dan geautomatiseerd. De mens geeft zijn vrijheid op en wordt een zombie bestuurd door AI en technologie. De oorlogen, de prijsstijgingen, het pesten van de boeren, de instroom van illegalen, de gender waanzin, de hooggeplaatste pedofielen,... het dient allemaal om chaos te veroorzaken en de instorting van de maatschappij te bespoedigen. Uit de puinhopen rijst dan de reeds lang geplande nieuwe wereld orde.  Maar dat duistere plan zal uiteindelijk mislukken... niet omdat de wereldleiders en de miljardairs op een dag zullen kiezen voor de mensheid, maar omdat de mensen zelf hun vrijheid en soevereiniteit zullen terugnemen.

 Anastha Aurora

Verwante berichten op de Indigo Pixie blog

° Annunaki
° Archonten
° Artificiële Intelligentie
° Mens & Machine
° Glossarium

Verwante berichten op de Anastha Aurora blog

° Dimensies

° Het Stervensproces
° Out of Body
° Bijna-dood Ervaring
° Yaldaboath & de Reptilians
° Matrix Serie Compleet 

Bonus

° Astral Projection and Lucid Dreaming - PDF boeken collectie 
° Psychic Development and Manifestation - PDF boeken collectie

° Hemi-Sync Wave 1 - 8 - FLAC versie (incompleet) 
° Hemi-Sync Wave 1 - 7 - MP3 versie (+ Robert Monroe boeken)
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Break illusion, because the old world waits
Saṃsāra ends, as we liberate our fate!

No more greed as we cleanse the karmic weight
Youth lead the change, for the first time it’s fait!
For freedom's final call
Earth is our home, watch the old systems fall!

Kids rise up, tearing down thе corporate wall
Hands in the dirt, building futures for us all
Monеy doesn't matter - reclaim what they stole
Youth lead the change, for the first time it’s ‘final call’!

Fool’s gold!
Burns a hole in the fabric of their lies
Fool’s gold!
Dice will roll and who will pay the price
Scales will fall
And the fire in your soul is
Only fool’s gold

Geen opmerkingen

Een reactie posten

© Anastha Aurora
Maira Gall